Wywiad z P. Podlewską

Paulina Podlewska – II Vicemiss Polski 2012

Wywiad przeprowadzony dla Globmiss w styczniu 2014 r.

Fani wyborów Miss zastanawiają się często, dlaczego potencjał młodych, pięknych i inteligentnych dziewczyn, jakimi są laureatki regionalnych, a zwłaszcza krajowych konkursów piękności, jest w tak niewielkim stopniu wykorzystywany. Niektórzy organizatorzy regionalni dbają o swoje podopieczne i promują ich tytuły i wizerunek nie tylko w roku ich panowania, ale i często po przekazaniu przez nie korony. Ale niestety są również i tacy, którzy ograniczają się do organizacji finałowej gali i na tym ich zainteresowanie wybraną Miss się kończy. Na szczęście same dziewczyny próbują to zmienić i coraz częściej biorą inicjatywę w swoje ręce. Przykładem takiej właśnie Miss jest Paulina Podlewska.

Jestem 23 letnią Torunianką. W regionie kujawsko – pomorskim dominującą pozycję zajmują konkursy będące eliminacją do Miss Polski i Miss Polski Nastolatek. Od wielu lat tak jest. I widać to nawet w liczbie Miss z tego regionu. W konkursie regionalnym wystartowałam zatem dlatego, gdyż wiedziałam, że jest on eliminacją do konkursu ogólnopolskiego – Miss Polski. Zgłoszenie wysłałam spontanicznie, po rozmowie z Anią Krupą (1 Wicemiss Polonia 2011), której gratulowałam sukcesu.

Na finale regionalnym zdobyłam tytuł Miss Pomorza i Kujaw 2012 i dzięki temu otrzymałam prawo udziału w dalszych, tym razem już ogólnopolskich etapach konkursu – ćwierć i półfinale Miss Polski. Ćwierćfinał był „formalnością”, gdyż jako miss regionu miałam zagwarantowany start w półfinale.

Półfinał w Kozienicach wspominam miło głównie dzięki współlokatorce Kasi Jacewicz. Oczywiście poprzedzało go zgrupowanie. Zgrupowania konkursowe to wbrew pozorom nie sielanka i wakacje, a ciężka praca – sesje zdjęciowe lub filmowe oraz próby choreograficzne. A wiadomo, że im więcej dziewczyn, tym większe zamieszanie 😉 Na pewno był to przedsmak zgrupowania przed finałem krajowym. Uczyłyśmy się choreografii, przeszłyśmy ekspresowy kurs chodzenia w butach na obcasie, dostawałyśmy wskazówki od fotografów, jak korzystnie zaprezentować się na zdjęciach, rady od fryzjerów i makijażystek. Półfinał również okazał się dla mnie szczęśliwy i znalazłam się w gronie 22 finalistek Miss Polski 2012!

Paulina dalej idzie jak burza. Zdobyte dotychczas doświadczenie wykorzystuje podczas zgrupowania przedfinałowego.

Zgrupowanie przed finałem wspominam bardzo dobrze. Oczywiście czas wypełniały nam sesje, nagrania, próby. Ale także wypady wieczorami na kręgle, jacuzzi i inne atrakcje 😉 Piękny hotel w środku lasu, cisza, spokój i świadomość, że za kilka dni będzie się reprezentowało swój region przed tyloma widzami.

Miałyśmy okazję poznać się lepiej z dziewczynami. Panowała wśród nas pozytywna atmosfera. Rywalizacja? Nie dało się odczuć rywalizacji, przynajmniej ja jej nie odczułam. Choć oczywiście każda z nas miała swoje typy do Top 5, ale też każda zapewne w głębi duszy chciała sięgnąć po koronę. Krążą opinie, że konkursy tego typu to konkursy próżności – definitywnie się z tym nie zgadzam. Finalistki to licealistki i studentki z pasjami i talentami. To normalne dziewczyny – miały odwagę zgłosić się do konkursu.

Plotki? Sensacyjki? Skandale? Zauważyłam, że dość duże dyskusje prowadzone były wokół dwóch finalistek, które w trakcie zgrupowania zrezygnowały. Doszukiwano się w tym skandalików. Z mojej wiedzy wynika, że złożyły rezygnację z dalszej rywalizacji z powodów osobistych i nie było w tym nic, co mogłoby wywołać plotki.

Zgrupowanie dobiegło końca. Ostatnim jego akcentem był koncert finałowy, podczas którego ogłoszono, iż Miss Polski 2012 została Katarzyna Krzeszowska.

Magia. Tak podsumować mogę galę finałową. Orlen Arena i scena, którą zobaczyłyśmy dzień przed finałem, zrobiła na nas ogromne wrażenie. Gdy doszły do tego kreacje, nagłośnienie, światła, oprawa graficzna i przede wszystkim widzowie, był to dla mnie spełniający się sen. Co roku oglądałam wybory miss wraz z mamą przed telewizorem, a teraz stanęłam po drugiej stronie. Najwięcej stresu było w garderobie, gdy bałyśmy się, że nie zdążymy przebrać się na kolejne wyjście. Był to jednak, jak się okazało, stres niepotrzebny.

Kasia Krzeszowska na pewno była jedną z faworytek całej edycji Miss Polski 2012. Choć nie było tzw. wywiadów scenicznych podczas gali finałowej, to osoby odpowiedzialne za wybór Miss Polski prowadzą takie rozmowy przed finałem. Wśród dziewczyn wzbudzających intensywniejsze zainteresowanie była właśnie Kasia. Miłe dla mnie było, że często wśród publicznych faworytek stawiano i moją osobę (red.: Top 7 Globmiss Polski’12). Wdzięczna jestem też bardzo za tytuł Miss Telewidzów. Cieszy mnie, ze zostałam najpiękniejsza w oczach takiego jury.

miss Polski.

Trzecie

Paulina powiedziała, że finałowa gala to był dla niej spełniający się sen. Czy kiedy zgasły światła reflektorów, a publiczność rozeszła się do domów, ten sen trwa nadal? Czy na Paulinę spadł deszcz nagród, a telefon się urywa od propozycji? A może nastąpiło gwałtowne przebudzenie?

Obecnie startując w konkursach piękności chyba dziewczyny niespecjalnie nastawiają się na „deszcz nagród”. Ale jeśli już one są, to wiadomo, że każda z nas uważa za obowiązek je otrzymać wraz z tytułem.

Jako 2 Wicemiss Polski 2012 chciałam móc reprezentować nasz kraj na arenie międzynarodowej. I cieszę się bardzo, że tak się stanie. Wiadomo, że największym zaszczytem byłoby reprezentować Polskę na Miss Świata. Ale ten przywilej jest tradycyjnie zarezerwowany dla Miss Polski. Aczkolwiek udział w pozostałych konkursach międzynarodowych, na które delegowane są laureatki Miss Polski, też jest na pewno powodem do radości. Wybór delegatek należy do organizatora Miss Polski i dostałam od niego taką propozycję, którą przyjęłam z radością. Póki oficjalnie nie zostanie jednak upubliczniona informacja o tym, na jaki konkurs międzynarodowy wyjadę, muszę powstrzymać się od ujawnienia jego nazwy 😉 Mogę tylko powiedzieć, że bardzo się cieszę 🙂 (red.: wstępnie miał to być konkurs Bride of the World, który został odwołany)

Finał Miss Polski odbył się w grudniu, upłynął więc już prawie rok i można pokusić się o pierwsze podsumowania. Czy warto być Miss?

Na wnioski, czy konkurs Miss Polski dał mi to, na co liczyłam, chyba trochę za wcześnie. Odpowiem na to pytanie po powrocie z konkursu międzynarodowego i jeśli wszystko się powiedzie, to odpowiedź będzie brzmiała, że TAK. 🙂

Myślę, że warto to przeżyć. Zawsze jest to jedna z przygód w życiu, o której można w przyszłości opowiadać dzieciom i wnukom 😉 Trzeba jednak pamiętać, że wybory Miss to szkoła życia i na pewno udział, czy tym bardziej sukces w nich nie oznacza wyłącznie plusów, ale ma też negatywne aspekty.

Na pewno konkurs piękności daje to poczucie świadomości, jak należy dbać o swój wizerunek. Współpracuje się z profesjonalistami, można zatem zaczerpnąć od nich cenną wiedzę w tym zakresie. Choćby z tych powodów myślę, że warto podjąć to ryzyko. Przecież nawet jeśli nie wygramy, ta wiedza nadal pozostaje i to na całe życie.

Udział w wyborach Miss, nieustanne poddawanie się ocenie, wiąże się z dużym stresem. Wszystko jednak zależy od charakteru, osobowości i podejścia kandydatki. Nie miałam problemu z tremą wiążącą się z publicznymi wystąpieniami, autoprezentacją. Każda zgłaszająca się do konkursu piękności dziewczyna musi zdawać sobie sprawę, że są różne kanony piękna, ale w wyborach Miss nie tylko o nie chodzi. Musi mieć świadomość, że będzie poddana opinii publicznej, będzie mogła usłyszeć lub przeczytać na swój temat zarówno dobre, jak i negatywne opinie. Mając „zdrowe” podejście do konkursu, dziewczyny zdobywają nowy bagaż doświadczeń, nowe znajomości i miło spędzany czas. Jest to odskocznia od rzeczywistości, ponieważ nagle przez 2 tygodnie nie myślisz o niczym innym, tylko o zbliżającej się gali.

Bezcenne są zawarte podczas konkursu znajomości, szczególnie z dziewczynami. Jeśli spotkasz na zgrupowaniu bratnią duszę, przebywasz z nią przez 2 tygodnie, ma się wiele wspólnych tematów do wieczornych rozmów, to może to być fundament prawdziwej przyjaźni. Jednakże, ponieważ pochodzimy z różnych części Polski, kontakt utrzymuję z innymi Miss na portalach społecznościowych. I myślę, że głównie takie relacje są pomiędzy dziewczynami po finale.

Ale są i pułapki. Jeśli ktoś próbował nas oszukać, był nieszczery, miał złe intencje, to stykając się z takim traktowaniem, uczymy się oceniania zachowań różnych osób wobec nas. Z jakim skutkiem, to już zależy od mądrości i świadomości uczestniczki wyborów Miss. Przykrym faktem jest dla mnie to, że w moim regionie sukces w konkursie Miss jest zupełnie niewykorzystywany. Choć minął już rok od gali, mój tytuł onieśmiela wiele instytucji czy osób. Utrzymuję kontakt prywatny z kilkoma miss z mojego regionu i one też przyznają, że chętnie zaangażowałyby się w inicjatywy wspierające szczytne cele, czy promowanie regionu. Organizator regionalny nigdy dotychczas nie podejmował takich inicjatyw. Zatem sama próbuję to zmienić. Wspólnie z pozostałymi Miss podjęłyśmy pierwsze próby. Ale to bardzo trudne zadanie, a nasze chęci to za mało, by przekonać drugą stronę, że warto poprosić laureatki konkursów piękności o wsparcie w promowaniu miasta, regionu czy inicjatywy charytatywnej.

Co dalej? Jak będzie wyglądało jej dalsze życie? Czy Paulina chciałaby, aby konkurs Miss Polski stał się dla niej sposobem na życie?

Nigdy nie czułam się „urodzona do bycia miss”. Fakt, ze trafiłam do rywalizacji w tego typu imprezie nie jest na pewno moim celem samym w sobie. Przeżyłam przygodę, która sporo mnie nauczyła. Wiele rzeczy mi uświadomiła. Tego na co dzień nie miałabym możliwości zobaczyć i doświadczyć. Sukces w Miss Polski nie dokonał w moim życiu codziennym rewolucji. Fakt – stałam się osobą publicznie rozpoznawalną – muszę się bardziej pilnować wizerunkowo i nauczyłam się oceniać intencje różnych osób wobec mnie. W pozostałych aspektach pozostałam tą samą Pauliną, co przed konkursem 😉 Studiuję dziennie na Uniwersytecie Mikołaja Kopernika w moim rodzinnym mieście na kierunku Finanse i Rachunkowość. Wolny czas spędzam w gronie najbliższych oraz z moimi zwierzakami. Prowadzę zdrowy tryb życia, łącząc wegetarianizm z aktywnością fizyczną. Trenuję w jednym z toruńskich klubów fitness, uwielbiam spędzać czas na świeżym powietrzu spacerując czy jeżdżąc na rowerze.

Czego możemy życzyć Paulinie? Sukcesu na konkursie międzynarodowym i tego, by udało jej się przekonać właściwe osoby, czy instytucje do współpracy w zakresie promowania regionu lub działalności charytatywnej. Jednym słowem do tego, że Miss to dziewczyny z potencjałem, który nie tylko warto, ale wręcz należy wykorzystać.

Prezentacja M. Haruk

MARTA HARUK – finalistka Miss Polski 2013
22 lata, Wałbrzych
studentka III roku logistyki w PWSZ im. Angelusa Silesiusa w Wałbrzychu
Zainteresowania: motoryzacja, jazda na snowboardzie, uwielbia zwierzęta, w szczególności
koty
Jak spędza wolny czas: modeling jest dla niej rozrywką, relaksuje się jeżdżąc samochodem
oraz czytając książki, uwielbia spędzać czas ze znajomymi
Plany i marzenia: nie ma planów na przyszłość, ponieważ chwyta każdy dzień i czeka na to co przyniesie jej los
Dlaczego zdecydowała się na start w konkursie Miss Polski: „Udział w konkursie Miss Polski zawdzięczam mojej organizatorce regionalnej, która widziała we mnie potencjał i szczerze zachęcała mnie do startu, za co obecnie jestem jej bardzo wdzięczna. Sam występ w konkursie traktuję jako kolejną szansę, którą otrzymałam od losu i postaram się wykorzystać ją jak najlepiej. Motywacją do udziału w tej imprezie jest prestiż, jakim cieszy się Miss Polski, ale także ilość drzwi, które otwiera przed nami ten konkurs.”
Ulubiona Miss: Agnieszka Kotlarska, na którą zwróciłam szczególną uwagę po tym, jak coraz więcej osób zauważało moje podobieństwo do pani Agnieszki. Zaczełam się interesować jej karierą oraz życiem i uważam, że jest to jedna z najlepszych polskich królowych piękności tamtych lat. Jej ekspresowo rozwijająca się kariera w USA jest dla mnie wzorem do naśladowania. Uważam, że Pani Agnieszka osiągnęła to wszystko ciężką pracą, ale potrafiła przy tym pozostać nadal rodzinną i troskliwą osobą. Dla mnie jest jednym z nielicznych wzorów do naśladowania.”
Jej największy atut, jako Miss: „nie mnie oceniać jaka jestem, najlepszym weryfikatorem każdej osoby są ludzie, którzy ją otaczają. Jednak za największy paradoks mojego życia uważam to, że moim zdaniem moja największa zaleta, ale i wada jest tym samym, jest to mianowicie szczerość, która przez jednych jest ceniona zaś przez innych wręcz przeciwnie.”
Ideał faceta: „Uważam, że nie ma ludzi idealnych, zarówno kobiet jak i mężczyzn, istnieją tylko osoby idealne dla nas, które nalezy odnaleźć. Każdy mężczyzna jest jedyny w swoim rodzaju i wystarczy, że posiada cechy nam odpowiadające. Nie potrafię jednoznacznie powiedzieć, co dla mnie jest idealne w moim chłopaku, po prostu wzajemnie się uzupełniamy…”

Zdjęcie i prezentacja M. Grzębskiej

Zdjęcie z prywatnego archiwum Martyny Grzębskiej – finalistki Miss Polski 2013

Zdjęcie od M. Grzębskiej

MARTYNA GRZĘBSKA

18 lat, Toruń
uczennica V Liceum Ogólnokształcącego im. Jana Pawła II w Toruniu, obecnie jest w klasie maturalnej
Miss Kujaw i Pomorza 2013, Miss Foto

Plany i marzenia: ukończenie szkoły z jak najlepszymi wynikami, a następnie studia psychologiczne. W planach uwzględniła również realizację największych marzeń, czyli skoku ze spadochronem oraz wyjazdu do Indii.
Dlaczego zdecydowała się na start w konkursie Miss Polski: „Cała moja historia z konkursem Miss Polski zaczęła się od castingu do wyborów Miss Kujaw i Pomorza 2013, do którego namówiła mnie koleżanka. Długo zastanawiałam się nad tym, czy pójść. Dzisiaj jestem bardzo zadowolona z mojego wyboru, ponieważ miałam szansę zobaczyć wszystko z innej perspektywy. Moją największą motywacją do udziału w konkursie była ciekawość poznania „świata Miss” od drugiej strony, sprawdzenia, czy stereotypy o dziewczynach biorących udział w konkursach piękności są prawdziwe. Teraz wiem, że większość to tylko mity 🙂 ”
Idealna królowa piękności: „pierwszą osobą, która przyszła mi na myśl jest Paulina Podlewska – II Vicemiss Polski 2012. Poznałam ją na etapie regionalnym, jest piękną, życzliwą i bardzo kontaktową kobietą, której uśmiech nie znika z twarzy. Według mnie idealna Miss Polski powinna być energiczną, pełną zaangażowania osobą, która dobrze wykorzysta rok, kiedy będzie nosiła koronę, czas, w którym będzie reprezentowała Polskę. Powinna wyróżniać się zarówno nietuzinkową urodą, jak i ciekawym charakterem.”
Jej największy atut, jako Miss: „szczery uśmiech, z którym postaram się powalczyć o tytuł najpiękniejszej 🙂 ”
Ideał faceta: „kontaktowy, energiczny, mający chęć do życia, jednocześnie powinien być opiekuńczy, troskliwy oraz wyrozumiały. Perfekcyjny facet musi mieć poczucie humoru! Fajnie by było, gdyby podzielał moje zainteresowania.”

Historia konkursu Miss Polonia

Pierwszy lokalny konkurs piękności odbył się pod koniec XIX w. w Spa w Belgii.

Pierwszym międzynarodowym konkursem piękności w Europie i na świecie był konkurs MISS EUROPE, który odbył się po raz pierwszy w Paryżu w latach dwudziestych.

W latach 50-tych powstały dwa największe światowe konkursy piękności – w roku 1951 MISS WORLD, a w rok później, w 1952 r., MISS UNIVERSE.

Konkurs Miss Polonia należy do najstarszych tego typu imprez na świecie i jest starszy od najbardziej dziś znanych „Miss World” i „Miss Universe” o ponad dwadzieścia lat. Autorem nazwy konkursu: „Miss Polonia” jest literat Tadeusz Boy-Żeleński.

Miss Polonia daje szansę podróżowania, pokazania się światu, zaistnienia w mediach, filmie, telewizji, na scenie i estradzie czy na wybiegu, a nawet… w biznesie i polityce. Że jest to możliwe pokazują przykłady Anety Kręglickiej, Małgorzaty Rożnieckiej, Ewy Wachowicz, Alicji Bobrowskiej, Bogny Sworowskiej, Renaty Gabryjelskiej, Joanny Michalskiej, Ilony Felicjańskiej, Magdaleny Jaworskiej, Renaty Fatli, Marzenny Wolskiej, Joanny Gapińskiej, Brygidy Bziukiewicz, Agnieszki Zielińskiej, Marty Matyjasik, Karoliny Gorazdy, Katarzyny Borowicz, i wielu innych laureatek i finalistek konkursu Miss Polonia.

Konkurs ten to najstarszy, największy, najbardziej renomowany i prestiżowy konkurs piękności w Polsce. Jedyny, który posiada licencję najsłynniejszych światowych konkursów piękności. Biorąc w nich udział, piękne Polki promują nasz kraj i godnie reprezentują urodę jego mieszkanek oraz przysparzają splendoru konkursowi Miss Polonia. Wśród tytułów, którymi mogą poszczycić się laureatki konkursu Miss Polonia są m. in. Miss World 89, Miss International 2001, Miss Planet 92, World Miss University 93, Miss International Tourism 93 i 98, Wicemiss International 89, Wicemiss Europy 88, 97 i 2003, Wicemiss Earth 2003 i 2005, Wicemiss Universe 58, 86 i 89, Wicemiss World Miss University 96, Wicemiss Globe International 95, Wicemiss Słowianka 95, Miss University of Europe 94, Miss Bride of the World 93, Wicemiss Queen of the Year 96 i 97, Wicemiss Festival and Pageant Columbia 96, Miss Baltic Sea and Scandinavia 2005 i 2006 oraz Wicemiss Baltic Sea and Scandinavia 2007 i wiele innych.

Corocznie w konkursie Miss Polonia bierze udział od tysiąca do kilku tysięcy uczestniczek. W historii, którą przedstawiliśmy, wymienionych jest zaledwie kilkadziesiąt, tych najbardziej utytułowanych, lecz pamiętamy przecież także i o tych, które nie trafiły na najwyższe podium, ale wspaniale zaistniały w konkursach regionalnych, stając się lokalnymi bohaterkami, czerpiąc satysfakcję z wielu spotkań z publicznością, z udziału w koncertach, imprezach regionalnych i charytatywnych. Konkurs często staje się dla wielu wspaniałych dziewcząt przyczynkiem do startu w dorosłe życie, motywacją do osiągnięcia sukcesu, pretekstem do pracy nad sobą, obudzeniem chęci doskonalenia się, zdobywania wiedzy, bycia kimś potrzebnym i pożytecznym…

To także cele jakie stawia przed sobą konkurs Miss Polonia, to ideały do których dąży. W roku 2006 konkurs Miss Polonia obchodził jubileusz 77-cio lecia. To wiek szacowny, skłaniający do refleksji i wspomnień. Konkurs jednak, to nie tylko poczet koronowanych głów, lecz wielkie organizacyjno-promocyjno-artystyczne przedsięwzięcie, w którym swoje ważne miejsce mają wszyscy organizatorzy, telewizja i realizatorzy, wykonawcy i sponsorzy, bez których te wszystkie udane koncerty i widowiska nie byłyby możliwe. Wszystkim należą się wyrazy największego uznania i szacunku oraz wdzięczności za sposób podejścia do idei promocji urody polskich dziewcząt, promocji ideału harmonii piękna zewnętrznego z pięknem wewnętrznym, osobowości, intelektu i aktywności w życiu. Te wszystkie ideały prawdziwie i wszechstronnie pięknej młodej Polki, ciekawej życia, aktywnej i przebojowej, aspirującej do miana nowoczesnej, a jednocześnie subtelnej i delikatnej w swej kobiecości, są przez konkurs Miss Polonia szanowane i podkreślane od samego początku. Wszak mimo upływu prawie 80 lat, mimo zmieniających się mód, strojów czy fryzur, ideał w zmodyfikowanej jedynie formie pozostaje taki sam. Jednym z ważnych miejsc gdzie się o tym cały czas pamięta jest konkurs MISS POLONIA. I niech tak nadal będzie!…

http://www.misspolonia.com.pl/index.php option=com_content&view=article&id=51&Itemid=70

Wywiad z A. Szczęsną

Aleksandra Szczęsna – II Vicemiss Polonia 2013, Top 8 Miss Earth 2013

Wywiad przeprowadzony przeze mnie dla Globmiss w styczniu 2011 r.

Witam Cię ponownie Olu! Wcześniej rozmawialiśmy z Tobą jako z 2 Wicemiss Polonia i polską delegatką na konkurs Miss Earth, dziś odpowiesz nam jako jedna z ośmiu najpiękniejszych dziewczyn na Ziemi…

Jestem bardzo zadowolona z wyniku. Zostałam wyróżniona, doceniona i jest to dla mnie bardzo miłe doświadczenie. Będę miała co opowiadać swoim wnukom 🙂

Konkurs Miss Earth odbywał się na Filipinach. Spędziłaś tam ponad 3 tygodnie. Czy poznałaś trochę ten kraj?

Tak, poznałam, dużo zwiedzałyśmy. To państwo totalnie podbiło moje serce. Krajobrazy przecudowne, niemal jak z bajki, egzotyczne zwierzęta, palmy, roślinność nadają temu miejscu wyjątkowości. Zaskoczyło mnie to, że pomimo bardzo wysokiej temperatury, która panuje tam na co dzień, każdy czuje się dobrze i jest pełen werwy do życia. Nie miałam żadnych problemów zdrowotnych i naprawdę świetnie się czułam w tym klimacie. Co było dla mnie niesamowite i co na pewno zapamiętam na zawsze, to troska i wsparcie, jakim mnie darzyło społeczeństwo filipińskie. Codziennie mnie czymś innym zadziwiali – a to dostawałam maile: „Smacznego” przed każdym posiłkiem, a to czekoladki z liścikami, od małych dzieci dostawałam ręcznie robione wachlarzyki, łańcuszki z muszelek, bransoletki oraz dużo rysunków z moimi portretami. Dorośli pisali do mnie listy, że się modlą za mnie, że dziękują mi, że jestem. Nawet od obsługi hotelu, w którym mieszkałyśmy, codziennie słyszałam „miłego dnia Miss Poland, trzymamy kciuki za Ciebie”. Uczucie takiego wsparcia jest bezcenne, tym bardziej, że mam z Filipińczykami kontakt cały czas, maile od nich nie skończyły się po zgrupowaniu. Są ze mną do dziś i czuję ich sympatię każdego dnia. Zyskałam przyjaciół do końca życia.

Wróćmy do samego konkursu. Mi konkurs Miss Earth kojarzy się z sadzeniem drzew, sprzątaniem Ziemi i tytułami Miss Czterech Żywiołów. A Ty jakie masz pierwsze skojarzenie, gdy myślisz o tym konkursie?

Pierwsze skojarzenie to ekologia, ponieważ ten konkurs skupia się głównie na tym temacie. Druga bardzo ważna rzecz, z którą kojarzą mi się te wybory to pomoc drugiej osobie. Ponadto myślę, że o konkursie Miss Earth nie wiecie, że wyklucza on wszelką rywalizację, gdyż od początku miałyśmy „wpajane” od organizatorów, że każda z nas jest inna, każda piękna, ale tytuł jest tylko jeden, a życie toczy się dalej nawet, jeśli się go nie zdobędzie i fajnie byłoby, gdybyśmy cieszyły się ze szczęścia drugiego człowieka i przeżywały okres zgrupowania w przyjemnej atmosferze.

Jak oceniasz organizację zgrupowania?

Organizacja zgrupowania według mnie na 6. Najbardziej cieszył mnie fakt, że każdy moment miałyśmy dokładnie zaplanowany i wykorzystany w 100%, przez co bardzo dużo zwiedziłyśmy i dowiedziałyśmy się o kraju gospodarzu. Organizatorzy z uśmiechem odpowiadali na wszystkie nasze pytania i nie było naprawdę żadnych problemów ani kryzysowych chwil.

Co Cię najbardziej zaskoczyło w czasie trwania konkursu i jakie jest Twoje najzabawniejsze i najgorsze wspomnienie z tego czasu?

Zaskoczyło mnie to, że rywalizacja nie była w ogóle odczuwalna, czułam się tam jak w domu. Po trzech tygodniach zgrupowania moi rodzice denerwowali się, ponieważ ja nie tęskniłam za domem, a nawet chciałam zostać na Filipinach dłużej. Nie posiadam żadnych złych wspomnień z tego konkursu. Najzabawniejszą chwilą natomiast była dla mnie sytuacja, o której teraz opowiem. Wróciłyśmy do hotelu po kolejnym bardzo wyczerpującym dniu. Było około 1 w nocy, kiedy dowiedziałyśmy się, że mamy zmianę lokatorek. Poprzenosiłyśmy walizki do pokoi, do których nas przydzieliły nasze „team managerki” i wybiła 2.00. Mnie zakwaterowano w pokoju z Miss Szwajcarii i spytano, czy jedną noc mogę z nią spać na jednoosobowym łóżku, ponieważ mają zamieszanie z pokojami, więc się zgodziłam. W międzyczasie dostałam także informację, że o 4 rano muszę być już przed hotelem, gdyż Miss Singapuru zachorowała i mam jechać zamiast niej na wycieczkę z grupą numer 2 na wyspę Bocolod, gdyż organizatorzy opłacili już bilet i ktoś musi pojechać. 15 minut po otrzymaniu tej informacji położyłam się do łóżka i nagle słyszę pukanie do drzwi. Otwieram i widzę Miss Słowacji z walizkami. Bardzo słabo mówiła po angielsku, ale po pół godzinie rozmowy dowiedziałam się od niej, że nie ma dla niej pokoju i chce tu zostać z nami. Postanowiłam zadzwonić do team managerki i spytać się, o co chodzi, ponieważ dziewczyna była bardzo zmęczona, my również, a miałyśmy we trzy tylko jedno małe łóżko. Zadzwoniłam, dowiedziałam się, że Miss Słowacji ma przydzielony pokój z Miss Austrii i ma natychmiast do niego iść. Próbowałam zatem wytłumaczyć Słowaczce, że ma pokój i zaproponowałam, że jej pomogę zanieść tam rzeczy. Odpowiedziała, że nigdzie nie idzie, bo powiedzieli jej, że nie ma dla niej pokoju. Starałam się ją przekonać, że jednak ma ten pokój i tak wybiła godzina 3.00. W końcu Miss Słowacji oświadczyła, że nie wyjdzie z naszego pokoju, ponieważ jest zmęczona, nie chce jej się nigdzie iść i będzie u nas spała na podłodze. Po czym rzeczywiście położyła się na zimnej podłodze i nie chciała wejść do nas do łóżka. Po półgodzinnym zapraszaniu jej na posłanie, siłą podniosłam ją z podłogi i położyłam do łóżka. Śmiechom nie było końca, po czym wszystkie trzy zasnęłyśmy. Oczywiście zaspałam na 4.00, wszyscy musieli na mnie czekać, ale tej historii nie zapomnę do końca życia 🙂

Z tego, co opowiadasz, wnioskuję, że była sympatyczna atmosfera między dziewczynami i dobrze się bawiłyście, mimo intensywnych przygotowań…

Atmosfera podczas konkursu była cudowna. Wszystkie się wspierałyśmy. Jeśli któraś Miss próbowała to zepsuć, to się ją po prostu eliminowało z grupy. Wszystkie dziewczyny starały się takiej osoby unikać, a jej się po kilku dniach robiło przykro i zmieniała swoje zachowanie. Przygotowania natomiast rzeczywiście były obszerne i praktycznie czasu na odpoczynek nie było, co się odbijało na zdrowiu dziewczyn, które miały słabszą kondycję fizyczną. Łapały przeważnie zaziębienia i zostawały kilka dni w pokoju nie uczestnicząc w zajęciach, albo szły do Spa na tzw: „beauty rest”.

Z którą z dziewczyn najbardziej się lubiłaś w trakcie zgrupowania Miss Earth?

Najbardziej lubiłam się z Miss Filipin. Już przed zgrupowaniem wymieniłyśmy ze sobą kilka zdań przez Facebook. Niestety nie przydzielili nas jako współlokatorki, ale i tak trzymałyśmy się razem. Pierwszego dnia podczas gali zapoznawczej stwierdziłyśmy, że jesteśmy PP GIRLS, co miało znaczyć Philippines and Poland. Bardzo szybko dziewczyny to podchwyciły i wszystkie zwracały się do nas „PP”. Kiedy jednej obok drugiej nie było, bo miała np. zajęcia w innej grupie, pytały: „PP gdzie masz swoją PP?”. Było to bardzo śmieszne i sympatyczne. Po kilku dniach już każdy o nas wiedział, nawet media i prasa zapraszając na ściankę zwracały się do nas „PP GIRLS zapraszamy”. Z tego co wiem, podobno ukazał się nawet jakiś artykuł w prasie filipińskiej pt. „PP GIRLS-BEST FRIENDS”, ale nie miałam niestety okazji go przeczytać.

Nieodłącznym elementem każdego konkursu piękności są krążące w kuluarach plotki, sensacyjki, skandale. Jak było na konkursie Miss Earth 2013? Czy krążyły w kuluarach jakieś plotki na temat imprezy, innych dziewczyn i Ciebie osobiście? Przy okazji możesz je potwierdzić lub zdementować.

Ku mojemu zaskoczeniu nie było żadnych sensacji aż do dnia poprzedzającego finałową galę, kiedy to na próbie generalnej nie pojawiła się Miss Mongolii, która stała obok mnie i była po niej luka. Okazało się, że została wydalona z konkursu, ponieważ posiadała męża i dziecko i ukrywała to. Tego wieczoru w internecie rozeszły się zdjęcia z jej synkiem i mężem. Było nam przykro z tego powodu, gdyż bardzo się z nią zżyłyśmy.

O Tobie przeczytałam, że podczas finałowego pytania w ostatniej chwili odmówiono Ci tłumacza, co wpłynęło na Twoją wypowiedź i w efekcie na końcowy wynik. Czy to prawda?

Z tłumaczem była zabawna sytuacja. Kilka dni przed galą finałową miałyśmy tzw. „pre-judging”, czyli preeliminacje, na podstawie których jury wybierało Top 16. Podczas tych preeliminacji odbyłyśmy m.in. rozmowy z jurorami i w czasie tego przesłuchania nie korzystałam z pomocy mojego tłumacza i bardzo dobrze poradziłam sobie w rozmowie po angielsku, więc jury zadecydowało, że nie jest mi on potrzebny i został wykreślony bez mojej wiedzy. Dowiedziałam się o tym dopiero w momencie, kiedy stałam na scenie w przerwie po wyczytaniu Top 8. Po zgaszeniu kamer każda kandydatka z finałowej 8 prowadziła rozmowę ze swoim tłumaczem, a ja nigdzie nie mogłam dostrzec swojego. Postanowiłam zapytać organizatorów, gdzie on jest. Zobaczyłam poruszenie wśród nich i nagle otrzymałam odpowiedź: „Aleksandra przepraszamy, ale nie mamy dla Ciebie tłumacza, gdyż podczas pre-judging bardzo dobrze sobie poradziłaś”. Nie przygotowałam się do tego psychicznie i świadomość, że większość kandydatek ma tłumacza, przysporzyła mi stresu, który zablokował moje swobodne posługiwanie się językiem angielskim. Nie mam sobie jednak tego za złe. Wiem, że podczas całego konkursu dałam z siebie wszystko.

Jak oceniasz organizację gali finałowej? Jaka atmosfera panowała w trakcie samego koncertu finałowego?

Organizację gali finałowej również oceniam na 6. Wszystko było dopracowane. Zarówno układy choreograficzne, scenografia, przemowy prezenterów. Wszystko było „perfect”. Atmosfera była taka sama jak podczas zgrupowania. Dziewczyny bardzo się wspierały. Przed wyjściem na scenę dawały sobie buziaki na szczęście, niektóre „kopniaki”, a jeszcze inne modliły się.

Koronę Miss Earth założyła Alyz Henrich z Wenezueli. Czy była ona Twoją faworytką, a jeśli nie, kto nią był? Czy w trakcie zgrupowania dało się w ogóle odczuć faworyzowanie jakichś kandydatek?

Faworyzowanie nie miało miejsca, przynajmniej ja go nie odczuwałam. Bardzo szanuję werdykt jury, choć się z nim nie zgadzam. Uważam, że Miss powinna być w pełni naturalna, a Alyz taka nie jest. Mówiąc to, mam na myśli operacje plastyczne, które przeszła. Zresztą się z tym nie kryła. Nie miałam z nią zbyt dużego kontaktu, ponieważ byłyśmy w różnych grupach i ciągle się mijałyśmy, ale zrobiła na mnie dobre wrażenie. Jest to bardzo miła i sympatyczna osoba.

Dla odmiany ustępująca Miss Earth – Czeszka Tereza wywarła na mnie bardzo złe wrażenie. Mało się uśmiechała, była bardzo zimna, a czasami nawet oschła. Wydawało mi się, że patrzyła na wszystkich z góry.

Wracając do tegorocznego werdyktu, skład zarówno Top 16, jak i Top 8 mnie zaskoczył. Moją faworytką była Miss Filipin, stawiałam również na Miss Indonezji, Miss Ghany oraz Miss Kolumbii. Jak więc widać typowałam inne dziewczyny, niż jury (poza Filipinką), ale teraz myślę, że jednak dokonali dobrego wyboru.

Wspomniałaś zarówno o obecnej Miss Earth, jak i o jej poprzedniczce. Obie panie są zupełnie różne i też Ty różnie je odebrałaś, choć niewątpliwie obie piękne. Czy zatem o wysokiej lokacie na Miss Earth decyduje wyłącznie uroda?

Sukces na konkursie Miss Earth zależy przede wszystkim od urody, która w dużej mierze decyduje o wysokiej lokacie, ale musi ona iść w parze z wrażliwością na naturę i na drugiego człowieka, jakie posiada dana kandydatka oraz z inteligencją. Jeśli dziewczyna jest wyłącznie piękna, bardzo szybko odpada.

Co przywiozłaś sobie z Filipin i z konkursu Miss Earth?

Przywiozłam dużo pamiątek. Wśród nich są szarfy (zdobyłam je aż 3), masa zdjęć, wspomnienia i przyjaźnie na całe życie.

Czy podczas konkursu otrzymałaś jakieś ciekawe propozycje? Czy ten wyjazd będzie tylko jednorazową przygodą, czy też zaowocuje jakimiś kontraktami na przyszłość?

W moim przypadku nie jest to jednorazowa przygoda. Podczas konkursu otrzymałam propozycje modelingowe, przeważnie w Azji. Mam w czym przebierać.

Wiesz, im dłużej z Tobą rozmawiam, tym bardziej utwierdzam się w przekonaniu, że w pełni zasługujesz na swój sukces. Bardzo dziękuję Ci za to, że znalazłaś czas na rozmowę z nami oraz za te wszystkie emocje, których nam dostarczyłaś podczas zgrupowania i finału.

Ja również chciałabym złożyć podziękowania. Przede wszystkim chciałam bardzo podziękować Mojej Mamie za to, że żyła ze mną tym konkursem i wkładała w moje przygotowania całe swoje serce; Moim Przyjaciołom Violi i Igorowi Piekut za nieprzespane noce, które poświęcili przygotowując moją garderobą i za to, że towarzyszyli mi w każdej minucie zgrupowania; Basi Szczypiór, Kubie Sroczyńskiemu, Joasi Zielińskiej oraz Danielowi i Adrianowi Sułowskiemu za wytrwałe zachęcanie do głosowania na mnie i wiarę w mój sukces, no i Wszystkim Moim Fanom. Dziękuję!

Zdjęcia od A. Dokowicz

Zdjęcia z prywatnego archiwum Agnieszki Dokowicz

Zgrupowanie 2002

Zgrupowanie Chorwacja 2001

Zgrupowanie Zakopane 2003

Zgrupowanie Chorwacja 2000

Zdjęcia i prezentacja I. Dembickiej

Zdjęcia z prywatnego archiwum Izabeli Dembickiej – finalistki Miss Polski 2013

Zdjęcia od I. Dembickiej

IZABELA DEMBICKA

23 lata, Kalisz
studiuje kosmetologię w Państwowej Wyższej Szkole Zawodowej w Kaliszu
Jaka jest: szczera, otwarta, ambitna, ciekawa świata
Zainteresowania: od niedawna fotografia
Jak spędza wolny czas: uwielbia tańczyć i podróżować, dużo czyta i trochę gotuje
Plany i marzenia: ma wiele planów na przyszłość ale nie są one do końca sprecyzowane, w jej życiu wciąż zachodzą zmiany, więc jeszcze się nad tym nie zastanawia
Ideał faceta: „Swój ideał zachowam tylko dla siebie :)”
Dlaczego zdecydowała się na start w konkursie Miss Polski: „Na udział w konkursie namówiła mnie Mama, która co roku powtarzała, że powinnam spróbować i mój chłopak. To on zachęcił mnie do startu w castingu w Ostrowie Wielkopolskim. Zdecydowałam się chyba z czystej ciekawości jak to jest przeżyć takie doświadczenie. Dlaczego akurat teraz? Myślę, że właśnie w tym roku poczułam, że jestem na to gotowa. Największą motywacją jest dla mnie możliwość podróżowania i poznawania nowych ludzi, przeżycia czegoś niezwykłego. Konkurs jest dla mnie wyjątkową przygodą, którą zawsze będę miło wspominać.”
Ulubiona Miss: „Nie mam swojej ulubionej, idealnej Miss. Każda z nas jest inna i niekoniecznie idealna i to właśnie sprawia, że jesteśmy piękne i wyjątkowe.”
Jej największy atut, jako Miss: „Dla mnie ważniejszy jest całokształt, niż konkretna zaleta czy atut. Oceniany jest wygląd, ale w równym stopniu liczy się osobowość i charakter każdej uczestniczki. Nie będę starała się na siłę kogoś oczarować, zostanę po prostu sobą. A czy to się spodoba czy nie, czas pokaże.”

Miss Polski 2013

Organizator: Missland

Data i miejsce: 8 grudnia 2013 r.; Orlen Arena w Płocku

***

Finał Miss Polski 2013 odbył się 8 grudnia już po raz drugi w płockiej Orlen Arenie. Na scenie wystąpiły 24 najpiękniejsze polskie dziewczyny, spośród których jurorzy wybrali tą najpiękniejszą. Została nią 21-letnia mieszkanka Piotrkowa Trybunalskiego – Ada Sztajerowska, bardzo szczupła i mierząca 177 cm wzrostu. Tytułami Vicemiss podzieliły się: dziewiętnastolatka – Paulina Maślanka z Brzeszczy, mierząca 178 cm wzrostu i najniższa (170 cm wzrostu) oraz najstarsza (24 lata) z całej trójki – Anna Pabiś z Głuchołazów.

Za wielką przegraną konkursu można uznać Natalię Tomczyk z Lubonia, która wcześniej wywalczyła tytuł II Vicemiss Polonia 2010, a później I Vicemiss Poland World 2015. Tymczasem podczas gali w Płocku znalazła się „jedynie” w Top 10.

Konkursy międzynarodowe:

Ada Sztajerowska – Miss World 2014 (Londyn)
Ada Sztajerowska – Miss Supranational 2015 (Polska) – Top 19
Anna Pabiś – Miss All Nations 2014 (Chiny) – Top 11

Anna Pabiś – Miss Tourism International 2014 (Malezja)

———-

4 grudnia 2015 r., w Hali Sportowej w Krynicy Zdroju odbył się siódmy finał konkursu Miss Supranational. W imprezie uczestniczyły 82 kandydatki ze wszystkich kontynentów. Polskę reprezentowała Ada Sztajerowska, która awansowała do Top 20. Międzynarodowe jury za najpiękniejszą uznało przedstawicielkę Paragwaju Stephanię Sofíę Vázquez Stegman, zaś tytuły Vicemiss przyznało Miss Kanady Sierze Bearchell oraz Miss Kolumbii Mónice Castaño Agudelo.

Wywiad K. Oracką

Katarzyna Oracka – finalistka Miss Polonia 2012, reprezentantka Polski na Miss International 2013

Wywiad przeprowadzony przeze mnie dla Globmiss w listopadzie 2013 roku

Udział w międzynarodowym konkursie piękności to nie tylko, jak mogłoby się wydawać, wspaniała przygoda, wiążąca się z poznaniem innego, często egzotycznego kraju, ale również, a może przede wszystkim, ciężka praca. Przygotowania do takiej imprezy trwają wiele tygodni, czy wręcz miesięcy i wymagają od ich uczestniczek wiele determinacji, czasu i wyrzeczeń. Tym większe należy się im uznanie i tym bardziej powinniśmy je docenić. Tegoroczną reprezentantką Polski na jednym z trzech najważniejszych i najbardziej prestiżowych światowych konkursów piękności – Miss International, jest Katarzyna Oracka. Warto poznać ją bliżej.

Mam 25 lat, pochodzę z Otwocka. Studiuję prawo na Uniwersytecie Warszawskim. Obecnie jestem na V roku i przede mną pisanie pracy magisterskiej. Moje zainteresowania są wszechstronne, dlatego też, aby nie zanudzić Czytelników, wspomnę tylko o pasji do literatury, kina i podróży. Jestem osobą ciekawą świata i gdy tylko nadarza się okazja, chętnie wyruszam na poszukiwanie przygód. Czas spędzam aktywnie, uprawiam różne sporty w zależności od pory roku. Cierpię na permanentny brak wolnego czasu i każdą wolną chwilę staram się wykorzystać jak najlepiej – poświęcam ją z reguły Rodzinie i przyjaciołom, ale zdarzają się też takie momenty, kiedy lubię zaszyć się w zaciszu swojego pokoju i dać pochłonąć książce czy rozmyślaniom. Dużo przyjemności sprawia mi eksperymentowanie w kuchni, być może dlatego, że sama jestem wielkim łakomczuchem – tylko niech to zostanie między nami 🙂 Na co dzień jestem osobą uśmiechniętą i pogodną. Staram się dostrzegać same pozytywy we wszystkim, co robię i skupiać na tym, co najważniejsze. Nie jestem niepoprawną optymistką, lecz twardo stąpającą po ziemi realistką, ale za to o łagodnym usposobieniu. W życiu pragnę być przede wszystkim dobrym człowiekiem. Nie jestem nastawiona wyłącznie na branie, zdecydowanie więcej przyjemności sprawia mi dawanie.

Wydawałoby się, że w tak poukładanym i zaplanowanym życiu Kasi nie ma miejsca na wybory Miss. Jak to się stało, że w ogóle wzięła udział w tego typu imprezie? Co ją do tego skłoniło?

Start w konkursie Miss Polonia był spontaniczny. Znalazłam się na castingu Open w Warszawie za przyczyną koleżanki, która powątpiewała w to, że się odważę spróbować… Lubię wyzwania, dlatego też postanowiłam udowodnić, jak bardzo się myli. Poszłam na casting, udało mi się awansować dalej i mogłam zobaczyć, jak świat konkursów piękności wygląda „od kuchni”.

Tak banalnie rozpoczęła się długa droga, która zaprowadzi Kasię wprost do… Tokio, czyli miasta, w którym 17 grudnia odbędzie się finał Miss International 2013.

Po sukcesie w castingu open trafiłam do ćwierćfinału konkursu Miss Polonia, który odbył się w Białymstoku. Na ćwierćfinale byłam bardzo zestresowana i spięta, ponieważ to był mój debiut… Czułam się oszołomiona i podekscytowana, gdy moje nazwisko wyczytano jako pierwsze wśród dziewczyn, które przeszły do półfinału. Z niedowierzaniem spojrzałam na swój numer (74!!) – czy to aby na pewno o mnie chodzi??? Potem półfinał, również w Białymstoku, poprzedzony zgrupowaniem w Dworze Czarneckiego i w końcu finał… Im dalej, tym czułam się lepiej i pewniej. Awans do finału traktuję jako swój osobisty sukces i bardzo duże wyróżnienie.

Każda finalistka konkursu Miss Polonia najpierw musi wziąć udział w przedfinałowym zgrupowaniu, podczas którego będzie się przygotowywać do gali.

Bardzo miło wspominam okres zgrupowania przed finałem. Biuro Miss Polonia zapewniło nam doskonałe warunki i wszystko było dopięte na ostatni guzik. Mieszkałyśmy w Hotelu Hyatt. Byłyśmy otoczone fachową opieką: ćwiczyłyśmy na siłowni pod okiem trenera, miałyśmy okazję poznać tajniki świata modelingu od top modelki Kamili Szczawińskiej, ale najmilej wspominam zajęcia z Augustinem Egurrolą. Przesympatyczny człowiek, który każdego dnia przekazywał nam masę pozytywnej energii – niezwykle ciepły i cierpliwy. Plan dnia był bardzo napięty, nie było mowy o odpoczynku. Dwa tygodnie przeleciały mi w mgnieniu oka, choć muszę przyznać, że zdarzały się chwile, kiedy bardzo brakowało mi moich Bliskich…

Podczas zgrupowania nauczyłam się dobrze organizować czas, wykonywać odpowiedni do mojego typu urody makijaż i kompletować garderobę, a przede wszystkim punktualności, cierpliwości i wyrozumiałości oraz wytrwałości w sytuacjach mniej komfortowych. Atmosfera pomiędzy finalistkami na zgrupowaniu była dobra, choć zdarzały się „spięcia”. To zrozumiałe w sytuacji, gdy dwadzieścia zupełnie różnych dziewczyn przebywa ze sobą całą dobę, a dodatkowo byłyśmy w ciągłym biegu, mało snu, dużo zajęć. Zmęczenie dawało się wszystkim we znaki. Dzieliłam pokój z Nelly Kvist. Sympatyczna, pozytywnie nastawiona do świata dziewczyna – tak opisałabym moją współlokatorkę. Dogadywałyśmy się doskonale i jesteśmy w stałym kontakcie. Śniadania jadałam w towarzystwie Nelly, Ani Markowskiej i Patrycji Dorywalskiej – miło sobie przy tym gawędziłyśmy. Kucharze i kelnerzy bardzo o nas dbali, dogadzali nam, jak tylko mogli, a jedzenie było naprawdę pyszne 🙂 Nieoceniona okazała się Natalia Piguła, moja współlokatorka ze zgrupowania poprzedzającego półfinał, która pełniła rolę łącznika i informowała nas o wszystkim. Wieczorami spotykałyśmy się na basenie i w jacuzzi. To były bardzo przyjemne chwile! Niektóre znajomości ze zgrupowania na pewno przetrwają, z częścią dziewczyn mamy plany wspólnych wyjazdów, z wieloma jestem w stałym kontakcie, kibicujemy sobie wzajemnie i wspieramy się. Przyjaźń to zbyt mocne słowo, jak na tak krótki czas, który się znamy… ale kto wie, może po jakimś czasie niektóre z tych relacji przerodzą się w przyjaźń. Aż łezka w oku się kręci, gdy wspominam te wszystkie wspólnie spędzone chwile… O złych już nie pamiętam. Choć oczywiście, jak zawsze, w kuluarach krążyły różne plotki. Jest jednak takie powiedzenie, że plotka wylatuje wróblem, a wraca gołębiem. Moim zdaniem nie należy zajmować się plotkami. To zwykła strata czasu i energii. Plotki z reguły bywają krzywdzące. Zostawmy je osobom cierpiącym na nadmiar czasu i rządnym wszelkich sensacyjek. Mam zasadę, że wszystko co złe, usuwam z pamięci. Wierzę, że człowiek z natury jest dobry. Prawdą jest jednak, że niektórzy nie wytrzymują presji i zmieniają się diametralnie w sytuacjach ekstremalnych, ale takie sprawy należy załatwiać między sobą – jesteśmy osobami dorosłymi i odpowiedzialnymi. W trakcie zgrupowania nie miałyśmy rozmów z psychologami. Wydaje mi się, że udział w takim konkursie to doskonały egzamin dojrzałości. Sprawdza nas na wielu płaszczyznach: odporności na stres, punktualności, rzetelności, życzliwości dla siebie nawzajem oraz samozaparcia i pracowitości. Wiele osób nie zdaje tego egzaminu, niektóre stawiają wszystko na jedną kartę. Według mnie jest to błędem, dlatego że uroda jest to coś ulotnego, na czym długo nie da się bazować.

No i wreszcie nadszedł dzień, na który wszystkie dziewczyny, ale i fani czekali najbardziej – 2 lutego 2013 r., wielka gala Miss Polonia 2012. Tytuł najpiękniejszej otrzymuje Paulina Krupińska, ale i Kasia odnosi duży sukces awansując do Top 5. Jak wspomina ten dzień i wszystkie towarzyszące mu emocje?

Próby przed galą finałową trwały od samego rana, byłyśmy bardzo zmęczone, a sam koncert minął nam w mgnieniu oka. Wszystko działo się bardzo szybko. Nim się zorientowałam, dziewczyny gratulowały mi dostania się do Top 5… To było bardzo miłe i budujące przed końcowym wyjściem. Końcówka gali była dla mnie trudna z dwóch powodów. Po pierwsze szczególnie będę wspominała suknię finałową, która ze mnie spadała, bo była dużo za duża, a ja nie mogłam się w niej swobodnie poruszać do tego stopnia, że musiałam ją podtrzymywać ramionami. To było okropne i bardzo stresujące – nikomu tego nie życzę. Po drugie przyznam, że pytanie, które dostałam, odnoszące się do tego, co mnie wyróżnia na tle innych dziewczyn, było bardzo kłopotliwe. Nie wyobrażam sobie, jak mogłabym wychwalać się na tle 20 pozostałych finalistek, z którymi spędziłam tak długi okres. Byłoby to wielkim nietaktem z mojej strony, bowiem bez względu na to, jakie łączyły nas relacje, najważniejszy jest wzajemny szacunek.

Top 5 uważam za swój osobisty sukces, jestem zadowolona z tego wyniku. Mój udział w konkursie był, tak jak wspominałam, spontaniczny i podchodziłam do niego z dużym dystansem. Przyszłość wiążę ze swoim wykształceniem prawniczym, nie nastawiałam się na wygraną choć jest oczywiste, że będąc w finale, każda z nas chciała wygrać. W związku z takim a nie innym podejściem, nie czuję się w żadnym wypadku rozczarowana. Jestem wdzięczna, że publiczność i telewidzowie pozwolili mi zajść tak daleko. Po gali otrzymałam wiele ciepłych słów i dużo serdeczności. Byłam bardzo wzruszona, ponieważ nie spodziewałam się takiej reakcji od osób często zupełnie mi obcych. Koncert finałowy będzie dla mnie z całą pewnością niezapomniany.

A werdykt główny? Każda z finalistek chciała się znaleźć najpierw w Top 12, a następnie w Top 5… Niestety zasady są takie, że część przechodzi dalej, a część odpada. Wygrać mogła tylko jedna. Miss Polonia 2012 została Paulina i życzę Jej powodzenia na konkursie Miss Universe. Najkrócej ją znam ze wszystkich finalistek, więc trudno mi coś więcej powiedzieć. Myślę, że sobie poradzi – jest obyta ze sceną, ma duże doświadczenie i trzymam za Nią kciuki.

Od finałowej gali upłynęło ponad 8 miesięcy. To wystarczająco dużo czasu, aby dokonać pewnych podsumowań, zastanowić się, czy konkurs spełnił nasze oczekiwania, no i przede wszystkim, czy było warto.

Biorąc udział w wyborach nie nastawiałam się na sukces za wszelką cenę. Ważne było dla mnie, aby skorzystać i nauczyć się jak najwięcej, spędzić miło czas i poznać wiele nowych i ciekawych osób. Podjętej decyzji nie żałuję, a swój start w tym przedsięwzięciu bardzo miło wspominam i tym bardziej teraz się cieszę, że dostałam od Biura Miss Polonia szansę reprezentowania Polski na arenie międzynarodowej, za co z tego miejsca bardzo serdecznie dziękuję.

Z perspektywy czasu mogę powiedzieć, że udział w Miss Polonia to była nie tylko niezapomniana przygoda, ale również ciężka praca… Była to niepowtarzalna okazja, by walczyć ze swoimi słabościami, przeżyć coś niesamowitego. Cieszy mnie fakt, że mogłam zrobić coś tylko i wyłącznie dla siebie. Czuję się bogatsza o nowe doświadczenia i wiem, że będę miała co w przyszłości wspominać. Kto wie, może napiszę nawet książkę. Etapy poprzedzające oraz sam finał powodują, że startujące dziewczyny oswajają się z występami przed publicznością oraz zyskują pewność siebie. Sama czuję to w tej chwili bardzo wyraźnie… Nie krępują mnie już wystąpienia publiczne i myślę, że dzięki konkursowi Miss Polonia przestałam być nieśmiałą dziewczyną. Wiem, po co jadę na Miss International i będę walczyć – jak na zodiakalnego, upartego Byka przystało 🙂

Biorąc udział w takim konkursie należy liczyć się z ciągłym poddawaniem krytyce. Jeszcze się taki nie urodził, co by każdemu dogodził…

Moi Rodzice nie szczędzili mi nigdy słów prawdy, więc raczej jestem odporna. Starali się być zawsze szczerzy i obiektywni – za to ich bardzo kocham. Z krytyką można się zgadzać lub nie, przecież ile osób, tyle opinii. Zamiast przejmować się i zadręczać, lepiej robić swoje. Z konstruktywnej krytyki można wyciągnąć wnioski i próbować coś poprawić. Natomiast na złośliwą nie należy reagować – ja nauczyłam się śmiać z samej siebie. Pomaga – polecam wszystkim!

Warto brać udział w wyborach Miss – jeżeli podchodzi się do tego z dystansem. Piękno jest tak względne, że nie należy się skupiać na powierzchowności. Warto – bo można się wiele nauczyć, wiele przeżyć. Ja nie żałuję, a teraz cieszę się podwójnie, bo wiem, że czeka mnie niezapomniana przygoda w Japonii. Będę miała co wspominać. Przygotowania, zgrupowanie, poznawanie nowych ludzi – to naprawdę bardzo miłe i ciekawe przeżycie. Jestem przepełniona pozytywną energią i nie mogę się doczekać, kiedy będę już w Tokio. Chciałabym pozostawić po sobie jak najlepsze wrażenie. Wielką sztuką jest skraść ludzkie serca i zdobyć sympatię – to jest mój cel.

Nie jestem w 100% zadowolona ze swojego występu na finale Miss Polonia. Wyciągnęłam wnioski, wiem co bym zmieniła, ale zamiast o tym mówić, postaram się to doświadczenie wykorzystać podczas finału Miss International. Ostatnio miałam okazję rozmawiać z wieloma wspaniałymi Osobami, które mi kibicują i udzielają wielu cennych wskazówek. Nie będę każdej z nich z osobna wymieniać, napiszę po prostu – DZIĘKUJĘ!

No właśnie. Dla Kasi przygoda z Miss jeszcze się nie skończyła. Przed nią wielka próba – udział w jednej z najważniejszych tego typu imprez – wyborach Miss International. Już kilkakrotnie wspominała o tym konkursie. A może zdradzi coś więcej? W jaki sposób przygotowała się do startu i jaki stawiała sobie cel przed wylotem?

Możliwość wzięcia udziału w konkursie Miss International uważam za wielkie wyróżnienie. Jestem wdzięczna BMP za szansę, jaką dostałam. Moi Najbliżsi, Znajomi i Nieznajomi – po prostu życzliwi Ludzie, bardzo mi kibicują i w wielu kwestiach pomagają. Miałam wiele spraw do załatwienia, ćwiczyłam i kompletowałam garderobę. Najważniejsze dla mnie jest wypaść jak najlepiej i godnie reprezentować Polskę. Mam do czynienia z naprawdę zgranym teamem, który mnie wspiera – w ciągu krótkiego czasu udało się nam wiele spraw pozamykać, dzięki temu będę mogła spokojnie rozpocząć ostatni rok studiów. Dziękuję za wsparcie merytoryczne pasjonatom wyborów Miss, Ani Tarnowskiej, Justynie Rajczyk, Kasi Grynfelder, Monice Brochackiej-Goździalskiej – za cenne rady i wskazówki.

A co Kasia uważa za swoją największą zaletę i atut, którym chce oczarować międzynarodowe jury?

Moim atutem może okazać się pogodne usposobienie, poczucie humoru i pozytywne nastawienie do świata, a także otwartość i życzliwość wobec innych osób. Nie mam większych obaw, na tę chwilę mam optymistyczny i bojowy nastrój. O wadach nie należy mówić – lepiej je dobrze zamaskować przed innymi 🙂 Znam swoją wartość, pokonałam jedną z największych swoich wad – nieśmiałość i myślę, że moje podejście do sprawy może okazać się kluczowe. Zamiast dużo mówić, wolę działać, więc sami zobaczycie 😉

Teraz w wirze przygotowań Kasia na pewno uważnie prześledziła poczynania swoich wielkich poprzedniczek – choćby Małgorzaty Rożnieckiej, Anety Kręglickiej, czy wspomnianej tu Anny Tarnowskiej. Czy już wie, jaka jest jej ulubiona Miss Polonia? Jakie cechy powinna, jej zdaniem, posiadać idealna królowa piękności?

Wiele spośród Miss Polonia darzę sympatią. Trudno jest mi wymienić jedną jedyną… łatwiej mi będzie powiedzieć, jaka powinna być idealna Miss. Wg mnie poza urodą, powinna być inteligentna i wrażliwa, subtelna, delikatna. Powinna wyróżniać się kulturą osobistą i kulturą słowa, trafiać do ludzkich serc i umieć zachować się w każdej sytuacji. Jednym słowem – dama z klasą i dobrymi manierami. Musimy mieć świadomość, że Miss będzie wzorem dla wielu nastolatek.

No cóż, nic dodać, nic ująć. Chyba nikt już nie ma wątpliwości, że Kasia jest taką właśnie Miss. Czy odniesie sukces na konkursie Miss International w grudniu? Uważnie obserwujemy jej zgrupowanie i mocno trzymamy kciuki. Kasiu, powodzenia!

Dziękuję! Chciałabym w tym miejscu podziękować wszystkim, którzy mi kibicowali i kibicują, w szczególności Rodzicom, Przyjaciołom, a także ludziom zupełnie obcym, którzy wielokrotnie okazywali mi życzliwość i poparcie. Także osobom, które mnie wielokrotnie krytykowały, ponieważ ich słowa były mobilizujące. Pragnę podziękować BMP za wiarę we mnie i szansę jaką dostałam. Wiem, że nic się nie dzieje bez przyczyny…

Wszystkich czytelników Globmiss serdecznie pozdrawiam, dziękuję za poświęcony czas i zachęcam do śledzenia mojego fanpage’a na Facebooku oraz kibicowania na finale Miss International 2013, pisania wszelkich uwag i rad. Jeszcze raz bardzo dziękuję!