Wywiad z A. Wasilewską

Agnieszka Wasilewska – I Vicemiss Polski 2014

Wywiad przeprowadzony przeze mnie dla Globmiss we wrześniu 2015 r.

Kiedy poprzednim razem rozmawialiśmy z Agnieszką Wasilewską, we wrześniu 2014 r., była “zaledwie” finalistką konkursu Miss Polski 2014, jedną z 25 dziewczyn, które marzyły o koronie tej najpiękniejszej. Przygotowywała się do udziału w kolejnych zgrupowaniach przedfinałowych i do finałowej gali. Dziś dumnie nosi tytuł 1 Wicemiss Polski 2014.
Zgrupowań przed finałem Miss Polski 2014 było kilka i były one bardzo zróżnicowane. Jak co roku bardzo dużo pracowałyśmy nad nagraniami, choreografią oraz sesjami zdjęciowymi. Jednak nasz rocznik jako pierwszy dostał również możliwość szkolenia się m.in. pod kątem social media, dzięki Akademii Dyplomacji i Wizerunku. 
Atmosfera wśród finalistek była bardzo przyjazna. Ja osobiście nie odczułam wielkiej rywalizacji i „walki” między dziewczynami. Relacje między nami były takie, jak w zwykłym, codziennym życiu. Kandydatki na Miss to tak naprawdę „normalne” dziewczyny i nawet na konkursie piękności, jak wszędzie, można spotkać swoją bratnią duszę. 
Osobiście dzięki konkursowi miałam szansę bliżej poznać koleżankę z mojego województwa Sandrę Muzalewską. Znałyśmy się już wcześniej, ale dopiero dzięki konkursowym zgrupowaniom miałyśmy okazję nawiązać bliższy kontakt, który utrzymujemy do tej pory. Poznałam również kilka innych wspaniałych dziewczyn, jednak uroki ogólnopolskiego finału Miss są takie, że zjeżdżają się na niego dziewczyny z całej Polski i po jego zakończeniu czasem odległość utrudnia częste spotkania.
Oczywiście jak co roku przed galą pojawiły się ploteczki i sensacje. Jednak nie zagłębiałam się w nie na tyle, żeby je zapamiętać. Każdy z nas ma prawo mieć swoją opinię na każdy temat, jednak najbardziej polegam na własnym zdaniu, które wyrobiłam sobie na podstawie własnych doświadczeń. Jestem bardzo otwartą osobą i jeśli ktoś chce wiedzieć, jak wygląda świat Miss od „kuchni”, chętnie odpowiadam na wszystkie pytania, nie mam nic do ukrycia.
A jak Agnieszka zapamiętała sam koncert galowy konkursu Miss Polski ’14? Jak go wspomina i jakie emocje towarzyszą wówczas dziewczynom?
Sam koncert galowy wspominam bardzo dobrze. Był bardzo wyjątkowy, gdyż było to 25-lecie konkursu Miss Polski. Nasze emocje zapewne były różnorakie. Niektóre z nas się stresowały, inne niecierpliwie oczekiwały końca, ale na pewno dla nas wszystkich był to wyczekiwany od dłuższego czasu dzień, dlatego bardzo cieszyłyśmy się, że dotrwałyśmy, ale jednocześnie smuciłyśmy się, że tak cudowna przygoda tak szybko się skończyła. 
Zarówno finalistki, jak i telewidzowie niecierpliwie oczekiwali na werdykt. Koronę Miss Polski 2014 otrzymała Ewa Mielnicka. Agnieszka Wasilewska zdobyła tytuł 1 Wicemiss. Jak ocenia ten werdykt? Czy Ewa była jej faworytką? I czy swoje drugie miejsce uważa za sukces, czy za porażkę?
W naszym roczniku wśród organizatorów nie dało się zauważyć faworyzowania jakiejkolwiek kandydatki. Ja miałam kilka swoich typów do korony, jednak wśród nich nie było Ewy. Dla większości z nas główny werdykt to była to duża niespodzianka. Teraz, z perspektywy czasu uważam jednak, że był to najlepszy wybór naszej Miss – wystarczy spojrzeć, jak Ewa radzi sobie w roli Miss Polski i jak się rozwija. 
Ja byłam bardzo szczęśliwa, gdy przy wyczytywaniu tytułu 1 Wicemiss Polski usłyszałam swoje nazwisko. To drugie miejsce uważam za duży sukces, na pewno osiągnęłam o wiele więcej, niż się spodziewałam. 
Dla Agnieszki przygoda z Miss nie skończyła się wraz z finałową galą. Tytuł I Vicemiss zobowiązuje i wiąże się z… No właśnie, jakie są teraz obowiązki Agnieszki? 
Obowiązków nie mam żadnych, za to mam powód do dumy i chwalenia się wysokim osiągnięciem w najbardziej prestiżowym konkursie piękności w Polsce. 🙂
Dostałam już dwa razy propozycję reprezentowania naszego kraju na konkursie międzynarodowym. Za pierwszym razem miał to być konkurs Miss Exclusive of the World 2015 w Turcji. Niestety z powodów zawodowych musiałam odmówić wyjazdu. Zamiast mnie pojechała zatem na tą imprezę 4 Wicemiss Polski – Weronika Marzęda, której serdecznie gratuluję zdobycia w Turcji wysokiego tytułu 3 Wicemiss. 
Na tym się na szczęście nie skończyło i teraz otrzymałam możliwość wyjazdu na konkurs Miss Globe do Kanady. Na miejscu będę w okolicy 20 września, więc to w sumie już! Wyjazd na imprezę tej rangi jest dla mnie dużym zaszczytem. Obiecuję, że przygotuję się do udziału w tej imprezie i będę reprezentowała Polskę najlepiej, jak potrafię. Trzymajcie za mnie kciuki! Finał odbędzie się 8 października.
Rok panowania Agnieszki jest rzeczywiście wyjątkowy. Nie tylko dlatego, że konkurs Miss Polski świętuje swoje 25-lecie. Również dlatego, że ostatnio wybory te nie miały dobrej prasy. Konkursem wstrząsnęło kilka mniejszych lub większych afer związanych z nieprawidłowościami na etapach regionalnych. Jedna z nich dotknęła Agnieszkę osobiście…
 
Niestety Biuro Miss Polski nie jest w stanie dopilnować organizacji tylu konkursów regionalnych na terenie całej Polski. Przykre sytuacje zawsze mogą się zdarzyć. W naszym roczniku na odwagę zdobyło się wiele dziewcznyn i opisało publicznie swoje doświadczenia z konkursem na pierwszym etapie regionalnym. Mnie osobiście dotknęła przykra sytuacja organizacyjna podczas konkursu regionalnego 2015 na terenie województwa kujawsko – pomorskiego, na którym zostałam pominięta. Pomimo wygranej we wcześniejszym roku nie dane mi było przekazywać korony mojej następczyni. Nie zostałam nawet zaproszona na finałowy koncert… Ale jak wspomniałam wcześniej, na etapie ogólnopolskim żadnych niejasności nie było.
Agnieszka zaczęła swoją przygodę z konkursem Miss Polski za namową kilku bliskich jej osób. Ich kibicowanie było dla niej największą motywacją. Obroniła pracę licencjacką z kosmetologii dermatologicznej i planowała kontynuować naukę na kierunku odnowa biologiczna. Czy konkurs Miss Polski zweryfikuje te zamiary? Agnieszka za kilka miesięcy przekaże swój tytuł. Jaki ma plan na swoje dalsze życie? 
Można powiedzieć, że rok 2014 był dla mnie bardzo ważnym czasem, nie tylko dzięki wyborom Miss. W tym okresie zdobyłam się również na inne ważne kroki i dlatego na powrót do dawnego życia już nie mam szans. 
Swoich planów nie wiążę jednak z konkursem Miss Polski. Jest on jedynie pięknym epizodem w moim życiu, o którym będę mogła opowiadać całe życie. Natomiast już na etapie półfinałów byłam pewna, że decydując się na start w nim, podjęłam dobrą decyzję. Na pierwszy casting szłam z zamiarem przeżycia wyjątkowej przygody i zdobycia bogatego doświadczenia i dostałam szansę na to już na etapie wygranej w moim regionie. Startować było warto, chociażby dla wielkiego sukcesu, przygody, nowych, cudownych znajomości, sprawdzenia się w różnych nietypowych sytuacjach i wielu, wielu innych przyjemnych doświadczeń, które mogłabym tu jeszcze długo wymieniać. Czy warto wziąć udział w takiej imprezie? Zdecydowanie tak. Ta magia konkursu Miss powoduje, że kobieta czuje się wyjątkowa, a przecież każda z nas chociaż raz w życiu chciałaby się tak poczuć, dlatego wystarczy dać sobie szansę.

Wywiad z M. Michalak

Magdalena Michalak – Top 16 na konkursie Miss Intercontinental 2014

Wywiad przeprowadzony przeze mnie dla Globmiss w lipcu 2015 r.

Witaj Magdo! Kiedy poprzednim razem rozmawiałyśmy, przygotowywałaś się właśnie do udziału w konkursie Miss Intercontinental 2014. Teraz należysz do grona laureatek tej prestiżowej imprezy – awansowałaś do Top 16. Jakie jest zatem pierwsze skojarzenie, jakie masz, gdy myślisz o konkursie Miss Intercontinental?

Pierwsze skojarzenie? Jest ich zbyt wiele. Na zgrupowaniu czasem bywa ciężko i marzy się o powrocie do przytulnego domu, jednak rekompensują to wspaniałe momenty i doświadczenia. Cudowne kandydatki, godziny prób i bankiety pozwalają zapomnieć o zmęczeniu i presji, jaką jest zdobycie korony. Na myśl o konkursie Miss Intercontinental pojawia się na mojej twarzy uśmiech, a do głowy wracają same fantastyczne wspomnienia. 

Z którą dziewczyną najbardziej się lubiłaś w trakcie zgrupowania Miss Intercontinental? Czy atmosfera była sympatyczna, czy też dało się odczuć rywalizację? Jak dziewczyny znosiły intensywne przygotowania?
Jak można było zauważyć, zaprzyjaźniłam się z Miss Słowacji, bardzo szybko powstała między nami nić porozumienia. Bardzo polubiłam również dwie zakręcone Miss Iranu oraz Miss Iraku. Jeśli chodzi o atmosferę nie było czuć napięcia, malało ono z każdym dniem. Zżyłyśmy się, byłyśmy drużyną, starałyśmy się sobie pomagać, pożyczać kosmetyki, sukienki, buty czy nawzajem kręciłyśmy sobie włosy. Oczywiście, jak w każdej grupie, były dziewczyny mocno sfokusowane na zdobyciu tytułu tej najpiękniejszej, jednak nie było piłowania obcasów czy deptania trenu;) Przygotowania momentami były żmudne, poskromienie tak dużej grupy i nauka choreografii to ogromne wyzwanie. Jednak wszystkie dzielnie przemierzałyśmy wybieg i schody kilkadziesiąt razy dziennie na 18cm szpilkach.
Co Ci się najbardziej podobało w czasie zgrupowania MI i co było dla Ciebie najtrudniejsze? Jak oceniasz organizację zgrupowania?
W trakcie zgrupowania chyba najbardziej doceniłam wygodne łóżko w hotelu w Magdeburgu, w którym niestety bywałam bardzo mało. Najtrudniejsze były chyba bankiety, próby i wczesne pobudki. Trzeba pamiętać o tym, że jesteśmy pod ciągłą obserwacją, należy się uśmiechać, zachowywać jak dama, a jednocześnie zwrócić na siebie uwagę. Organizacja była bardzo dobra, nie mam żadnych zarzutów w tej kwestii. Finał przebiegł szybko i zgodnie z planem, a wycieczki oraz inne atrakcje były bardzo dobrze przygotowane.
Co Cię najbardziej zaskoczyło w czasie trwania konkursu i jakie są Twoje najzabawniejsze i najgorsze wspomnienie z tego czasu? A może jest coś, czego żałujesz?

 
Najbardziej zaskoczyła mnie atmosfera na zgrupowaniu, obawiałam się, że spotkam się z niezdrową konkurencją. Najgorsza w czasie zgrupowania jest tęsknota za tym, co zostawiło się w kraju, poczucie samotności w tłumie. W trakcie wyjazdu nie można okazywać słabości czy zmęczenia. Mimo wszystko nie żałuję tych dwóch tygodni i wiem, że dałam z siebie wszystko i godnie reprezentowałam kraj na arenie międzynarodowej. Wspaniałe wspomnienia, czasem tańce do późnej nocy, niesamowite kontakty i moment wyjścia na scenę, gdy w tle słyszysz „POLAND” to coś niezapomnianego !
Nieodłącznym elementem każdego konkursu piękności są krążące w kuluarach plotki, sensacyjki, skandale. Jak było na konkursie Miss Intercontinental 2014? Czy podczas konkursu krążyły w kuluarach jakieś plotki na temat imprezy, innych dziewczyn i Ciebie osobiście? Przy okazji możesz je potwierdzić lub zdementować.
Może mnie coś ominęło, ponieważ jestem dosyć oporna na plotki, aczkolwiek wydaje mi się, że nie było żadnych sensacji. Były jakieś drobne sytuacje, ale chyba niewarte uwagi. 
Jak oceniasz organizację gali finałowej? Jaka atmosfera panowała w trakcie samego koncertu finałowego?
Organizacja była dobra, a raczej kandydatki były dobrze zorganizowane. Dokładnie wiedziałyśmy, co robić, pilnowałyśmy siebie nawzajem, nikt nam nie musiał mówić, w którym momencie wychodzimy, wszystko doskonale było przygotowane.
Jak oceniasz werdykt jury w konkursie Miss Intercontinental, co sądzisz o zwyciężczyni – Patraporn z Tajlandii? Czy była Twoją faworytką, a jeśli nie, to kto nią był? Czy w trakcie zgrupowania dało się odczuć faworyzowanie jakichś kandydatek?
Miss Tajlandii nie była moją faworytką, aczkolwiek pamiętam naszą pierwszą rozmowę i miała w sobie coś fascynującego. Zasłużyła na ten tytuł! Podczas konkursu było widać swego rodzaju faworyzację, lecz bardzo subtelną. Ja należałam też do tego faworyzowanego grona, często jurorzy ze mną rozmawiali, przysiadali się do mnie w trakcie kolacji. Myślę, że działo się tak dlatego, iż jurorzy chcieli poznać swoje faworytki bliżej, czy reprezentują sobą coś więcej, poza urodą. Top 16 było całkiem przewidywalne, chociaż uważam, że w Europie było jeszcze kilka pięknych dziewczyn, które zasługiwały na finał.
Najbardziej zaskoczył mnie skład top 5, który rozszerzył się do top 6, jednak i ten skład był w miarę przewidywalny.

Ty awansowałaś do Top 16, czego serdecznie Ci gratulujemy. Jak oceniasz swój występ? Czy jesteś zadowolona, czy może chciałabyś coś poprawić, zmienić?
Awans do Top 16 to ogromny sukces, nad którym pracowałam przez cały czas zgrupowania. Starałam się rozmawiać z jurorami na wiele tematów, zawsze być wszędzie punktualnie i z idealnie zakręconymi włosami Myślę, że zrobiłam wszystko, co mogłam i chyba jestem z siebie zadowolona. Niesamowity był moment, kiedy zeszłam ze sceny już jako finalistka, a dziewczyny mi szczerze gratulowały, nie zapomnę słów Miss Grecji, która na ucho powiedziała mi: „Make Europe proud !”
Co przywiozłaś sobie z Niemiec i z konkursu Miss Intercontinental ?
Chyba wspomnienia i doświadczenia są najbardziej warościową pamiątką z tego wyjazdu. To jest chyba coś nieocenionego, co będę wspominać do końca życia 🙂 Poznałam swoje granice, swoje umiejętności interpersonalne oraz umiejętność dostosowania się do otoczenia i tajemnice ukrywania zmęczenia 😉 
Czy podczas konkursu otrzymałaś jakieś ciekawe propozycje? Czy ten wyjazd będzie tylko jednorazową przygodą, czy też zaowocuje jakimiś kontraktami na przyszłość?
Propozycji dostałam wiele, jednak niektóre wydawały się zbyt ryzykowne i niepewne. Postanowiłam rozwijać się dalej w Polsce, mam jeszcze tutaj wiele do zrobienia.
No i się rozwijasz, a najlepszym na to dowodem jest choćby tytuł Alicji 2014 przyznany Ci przez czytelników i redakcję Globmiss…
Jestem nieco zaskoczona przyznaniem mi tego zaszczytnego tytułu. Jednocześnie bardzo mnie to cieszy ! Dziękuję niezmiernie redakcji Globmiss! Tytuł Delegatka Roku – to ogromna nobilitacja !
Chciałabym, korzystając z okazji, podziękować także mojej rodzinie i bliskim, którzy przyjechali na finał Miss Intercontinental z ogromną flagą Polski. Byliście nieocenieni ! 
Chciałabym podziękować Agencji Impresaryjnej Igo-Art za możliwość rozwoju i ogromny kredyt zaufania oraz za kolejną propozycję wyjazdu na zgrupowanie Top Model Of The World 2015! Dziękuję tym, którzy we mnie wierzą i pozwalają mi uwierzyć w siebie.
 
Wspomniałaś, że wkrótce będziesz reprezentowała Polskę na kolejnym konkursie – Top Model Of The World. A czy planujesz jeszcze udział w innych tego typu wyborach? W tym roku na polskim rynku pojawiła się nowa propozycja – konkurs Miss World Poland, którego zwyciężczyni będzie reprezentowała Polskę na wyborach Miss Świata. Co jakiś czas pojawiają się pogłoski, że zgłosiłaś się do tego konkursu. Czy to prawda?
Wszystko się może zdarzyć 😉

Wywiad z M. Podgórską

Wywiad z Moniką Podgórską – finalistką Miss Polonia 1995

Wywiad przeprowadzony przeze mnie dla Globmiss w lipcu 2015 r.

Wciąż nie wiadomo, jak potoczą się dalej losy konkursu Miss Polonia. Póki co, od blisko trzech lat nie odbył się jego finał. Rzesze wiernych fanów wciąż mają nadzieję, że to przejściowy kryzys i wciąż wiernie czekają na kolejną edycję. A w przeszłości począwszy od 1983 roku konkurs odbywał się nieprzerwanie aż do 2012 roku. Przez ten czas w trzydziestu finałowych galach wystąpiło kilkaset dziewczyn. Niektóre wryły się w pamięć bardziej, inne mniej. 

Z pewnością jedną z najlepiej zapamiętanych przez fanów edycji z lat 90, w której poziom uczestniczek był zarazem wysoki i wyrównany, był konkurs Miss Polonia 1995. Jedną z finalistek Miss Polonia ’95, która dotarła aż do finałowej Top 10, była Monika Podgórska, która zdecydowała się, specjalnie dla Globmiss, opowiedzieć o swojej przygodzie z konkursami piękności.
W 1995 roku miałam 19 lat, byłam absolwentką klasy maturalnej Liceum Ogólnokształcącego w Poznaniu z jęz. włoskim, którego zbytnio nie lubiłam. Nie przepadałam również za historią, ale zdecydowałam się zdawać z niej egzamin maturalny. Teraz wiem, iż wybory i decyzje podejmowane w wieku lat 19, nie zawsze muszą być trafne! Moim planem był Wydział Prawa na UAM, lecz los przewidział dla mnie inną drogę…
Jak większość młodych ludzi, lubiłam spotykać się ze znajomymi, rozmawiać, bawić się, chodzić do kina, podróżować, itp. Uwielbiałam słuchać muzyki, między innymi “Dead can dance”oraz czytać książki, moim ulubionym pisarzem był Jonathan Carroll. 
W wyborach Miss Wielkopolski wystartowałam za namową mojej mamy, która widziała, jak wiele mam kompleksów związanych z moim wyglądem. Byłam nieśmiała, a konkurs pomógł mi nabrać wiary w siebie, chociaż lustro wciąż nie pokazywało mi walorów, które we mnie zauważały inne osoby (ach te kompleksy). 
Nie było mi łatwo, po prostu wstydziłam się tego, iż biorę udział w takich wyborach! Trzymałam to w tajemnicy przed koleżankami w szkole. Nie spodziewając się tego absolutnie, 1 kwietnia, zostałam wybrana na Miss Wielkopolski 1995. I to nie był prima-aprilisowy żart. Paraliżował mnie strach przed powrotem do szkoły, gdyż prasa poznańska pisała, iż zostałam Miss. Pierwszą lekcją był język polski, chciałam być niewidoczna bojąc się, iż mój profesor zmiesza mnie z błotem. Jak wielkie było moje zdziwienie i radość, kiedy zostałam bardzo miło powitana oraz przyjęłam gratulacje w obecności całej klasy. Później było już tylko wiele miłych zdarzeń.
Biorąc udział w konkursie Miss Polonia, nie oczekiwałam niczego szczególnego i być może zabrzmi to banalnie, ale samo zakwalifikowanie się do kolejnych etapów było już dla mnie wielkim sukcesem. 
Bardzo miło wspominam zgrupowania przed półfinałem w Siedlcach oraz przed finałem. Do finału zakwalifikowały się jeszcze dwie moje koleżanki z Poznania: Joasia Ochocka i Ola Śliwińska. Miałyśmy super kontakt, zero rywalizacji! Często płakałyśmy ze śmiechu, doskonale się bawiąc. Zaprzyjaźniłam się również bardzo z Joasią Inglot i bardzo fajnie to wspominam. Pamiętam, że wszystkie byłyśmy bardzo zgrane i to było w moim roczniku dobrą cechą finalistek. Nie przypominam sobie żadnych niemiłych sytuacji, wręcz przeciwnie. mam bardzo miłe wspomnienia. Poznałam wiele wartościowych osób, świetnie się bawiłam i często wracam do tych cudownych chwil. 
Finał w Sali Kongresowej był ogromnym dla mnie przeżyciem. Startowałam z numerem 19, licząc tylko na dobrą zabawę i aby nie spaść ze schodów. Przygoda, ogromne emocje oraz radość i nowe doświadczenia, z którymi trzeba było się zmierzyć. Ten czas pozostał jednym z ważniejszych momentów w moim życiu. Kontakt z Panią Marylą Rodowicz, Pauliną Smaszcz-Kurzajewską oraz Krzysiem Ibiszem (ach co to był za bal.). Szczególnie miło wspominam ówczesnego Szefa Biura M.P. Ś.P. Pana Piotra Stawickiego, który profesjonalnie i wręcz po ojcowsku prowadził biuro i konkurs.
Jeśli chodzi o wybór Ewy Tyleckiej. Najbardziej zawiedzione były osoby, które głosowały na mnie i dla których byłam faworytką, a ja osobiście nie pamiętam, bym czuła się rozczarowana. Z Ewką mam kontakt do tej pory, a nie byłoby to możliwe, gdybym miała w sercu zazdrość lub zawiść. Mnie to nie dotyczy. 
Moje życie obrało swój kierunek około roku po konkursie. Zostałam zaproszona na casting przez włoską Agencję Modelek “Look Now“ z Mediolanu. Pojechałam na zaproszenie na 2 miesiące, następnie wróciłam na studia do Poznania. Po pierwszej dobrze zdanej sesji, wyjechałam z poznanymi w Mediolanie znajomymi do Palm Beach na Florydzie. Tam poznałam mojego pierwszego męża, który po 4 dniach znajomości mi się oświadczył. Uwierzyłam w piękne włoskie słowa o miłości, wróciłam do Poznania, spakowałam walizki i wyjechałam. Niestety rad mojej mamy nie posłuchałam…
Następnie była praca modelki, ślub, narodziny córki Marysi, praca w telewizji, teatrze, rozwód. W wieku 24 lat byłam samotnie mieszkającą na obczyźnie matką 2 letniej córeczki co było najgorszym okresem mojego dorastania.
Borykając się z życiem, rozpoczęłam pracę w świecie designu dla ZeroDisegno (przy kolekcji Gaetano Pesce) i dla FishDesign. Właśnie wtedy zaczęłam interesować się fotografią.
W 2004 roku poznałam mojego obecnego męża Paolo, z którym szczęśliwie i w miłości idę przez życie z dwójką naszych cudownych dzieci: Jasiem i Zosią. Od trzech lat zajmuję się nie tylko domem i dziećmi, ale też moją pasją i miłością – fotografią. Już wkrótce moja praca będzie jeszcze pełniejsza, ale o tym opowiem kiedy indziej, aby nie zapeszać.

 

Wywiad z A. Ogłazą

Aleksandra Ogłaza – Miss Polski 2006

Wywiad przeprowadzony przeze mnie dla Globmiss w lipcu 2015 r.

“Aleksandra Ogłaza, 19-latka z Bychawy. Zodiakalny Byk. Chociaż najbardziej lubi pizzę, marzy o podróży do Chin. W najbliższym czasie chciałaby dostać się na studia.”

Taką wizytówkę usłyszałam podczas gali w styczniu 2007 roku. Od tamtego momentu minęło już osiem lat, a ja nadal recytuję ten tekst z  pamięci 🙂

Prawdą jest, że marzyłam w tamtym czasie nie tylko o podróży do Chin, ale w ogóle o podróżowaniu i zwiedzaniu świata. Z perespektywy czasu mogę powiedzieć, że udało mi się zobaczyć większą część miejsc na świecie z mojej listy “do realizacji”. Poza tym byłam nieśmiałą  dziewczyną, która po cichu marzyła o tym, aby chociaż raz przejść się po wybiegu, poznać ludzi, którzy tworzą telewizję i zobaczyć ją od kuchni.

Takie marzenia ma większość dziewczyn, Ola nie była wyjątkiem. Ale tylko nieliczne mają odwagę, aby te marzenia realizować. Aleksandra zdecydowała się pomóc szczęściu i zgłosiła 
się do konkursu Miss Polski.

Jako nastolaka często oglądałam FashionTV i pamiętam, że w tamtym czasie marzyłam o pracy modelki, sesjach zdjęciowych i wybiegach. Nie wiedziałam jednak, jak dostać się do dobrej agencji i czy na pewno mam odpowiednie warunki fizyczne do tej pracy. Gdy usłyszałam w radiu o castingu do regionalnego konkursu Miss Polski, pomyślałam: “Spróbuję – może to jest przepustka do świata modelingu i wielkich wybiegów.” Wiedziałam, że są dwa konkursy piękności w Polsce, ale nie za bardzo je rozróżniałam. Udział akurat w Miss Polski był zatem kwestią przypadku. Na pierwszy casting pojechałam z mamą. Ona od samego początku trzymała za mnie kciuki i mi kibicowała. Bardzo chciała, żebym spróbowała swoich sił. Podczas tego castingu obserwowałam dziewczyny, które również czekały na swoją kolej, miały ze sobą zdjęcia z sesji, w których brały wcześniej udział, szarfy z poprzednich konkursów. Pomyślałam, że kompletnie tu nie pasuję… Trzy tygodnie później otrzymałam wiadomość, że dostałam się do finałowej 16. konkursu regionalnego. Ucieszyłam się ! 🙂 

Bardzo miło wspominam przygotowania do wyborów Miss Polski Ziemi Lubelskiej. Wybory organizowała wtedy Elżbieta Sawerska, Miss Polski 2004. Wszystko było dla mnie nowe, ciekawe i sprawiało mi wiele frajdy. Nauka chodzenia, pierwsze zdjęcia, wyjazdy, występ na scenie. Ela bardzo dużo opowiadała nam o Miss Polski i o konkursach międzynarodowych – wydawało mi się to takie bajkowe 🙂

A jednak czasem życie zamienia się w bajkę 🙂 Aleksandra została Miss Polski Ziemi Lubelskiej, później przechodziła przez kolejne konkursowe szczeble, aż znalazła się w gronie finalistek Miss Polski 2006.

Zgrupowanie przedfinałowe rozpoczęło się w Kudowie Zdrój dwa tygodnie przed galą. Piękny hotelik, na wzgórzu, z dala od miasta. Zgrupowanie odbywało się zimą, więc widoki były niesamowite. Większą część czasu spędzałyśmy na sesjach fotograficznych do katalogu, na planie nagrań wizytówek oraz na próbach choreograficznych. W wolnych chwilach jechałyśmy grupą do miasta na zakupy, do salonów kosmetycznych itp. To były bardzo fajne dwa tygodnie. Miałam też szczęście, że do finału dotarłam razem z dwiema koleżankami z konkursu regionalnego: Agnieszką Ratyńską i Asią Woroch. Zawsze trzymałyśmy się we trzy. Wieczorami w pokoju śledziłyśmy fora konkursowe i wymieniałyśmy się swoimi typami na Miss. Moją faworytką od samego początku była  Agnieszka Ratyńska. Po finale obie nawiązałyśmy współpracę z agencją modelek w Hamburgu. Pojechałyśmy tam we dwie budować swoje portfolio. Z Agnieszką utrzymuję kontakt do dziś, często spotkamy się również podczas lubelskiego konkursu regionalnego J Etap finału to nie współzawodnictwo, a wzajemne wsparcie, przynajmniej ja tak to odczuwałam. Wszystkie się dopingowałyśmy i pomagałyśmy sobie. Nasze zgrupowanie było połączone ze zgrupowaniem Miss Nastolatek i często słyszałam od nich, że trzymają za mnie kciuki i że to właśnie ja jestem ich typem na Miss. 
Plotki, ploteczki 🙂 Na pewno jakieś się pojawiły, ale ja zawsze traktuję je z przymrużeniem oka, stąd nigdy ich nie zapamiętuję 🙂

Zgrupowanie dobiegło końca, nadszedł długo wyczekiwany dzień finałowej gali…

Mam wiele fajnych wspomnień związanych z galą finałową, tak że aż ciężko mi wybrać kilka, ale…
Pamiętam, że pierwsze wyjście było układem tańczonym. Stałam wtedy w pierwszym rzędzie, wzrokiem szukałam rodziców, którzy siedzieli tuż przy samej scenie. Pomyślałam: “Znajdę ich, będę się do nich uśmiechać – będzie mi łatwiej.” Odszukałam rodziców, ale byli tak przejęci moim występem, że niewiele uśmiechu pojawiało się na ich twarzach – przynajmniej na początku J

Kolejna sytuacja miała miejsce tuż przed wyjściem do ogłoszenia wyników. Nie musiałyśmy już wtedy biegać, przebierać się, po prostu czekałyśmy na prezentację. W tym czasie na scenie występował Andrzej Piasek Piaseczny z utworem, który tak rozluźnił całą atmosferę przed wynikami, że zaczęłyśmy tańczyć w kulisach 🙂

Nie potrafię słowami natomiast opisać emocji, jakie towarzyszyły mi, kiedy publiczność wykrzyczała moje imię i nazwisko jako Miss Polski 2006. Nie mogłam w to uwierzyć, wszystko działo się tak szybko. Krzysztof Ibisz przedstawił bowiem wynik w sposób, którego nikt się nie spodziewał, mianowicie pokazał kartę z werdyktem do kamery. Dzięki tej oryginalnej prezentacji nowej Miss, jaką zastosował, do dziś dnia rodzina wspomina moment, w którym wszyscy zbiegli się do telewizorów i radość, jaka wybuchła w chwili, kiedy kamera wyostrzyła „MISS POLSKI 2006 – ALEKSANDRA OGŁAZA”.

Marzenia zaczęły się spełniać, a bajka trwać. Jako Miss Polski Ola reprezentowała Polskę na dwóch międzynarodowych konkursach piękności.

Pomimo tego, że oba to konkursy piękności, to były one zupełnie różne. 

Pierwszy był Miss Tourism Queen International w Chinach – 106 kandydatek i trwał on ponad 3 tygodnie. Przez ten czas przemieszczałyśmy się kilkanaście razy w różne części kraju. Grafik był bardzo napięty w wizyty, zwiedzanie, sesje. Podczas tego konkursu bardzo dużo zobaczyłam, były momenty, które zapierały dech w piersiach i które pozostały w mojej pamięci do dziś np. wizyta w Klasztorze Shaolin. Zawsze marzyłam o podróży do Chin, więc cieszę się, że udało mi się odwiedzić właśnie Chiny jako pierwsze. 

Bardzo dobrze wspominam drugi konkurs – Miss Intercontinental, który odbył się na Seszelach i był zupełnie inny. Spotkałam tam koleżanki, które już znałam, więc ponowne spotkanie było dla mnie jak wspólny wyjazd na wakacje 🙂 Na obu konkursach międzynarodowych, w których brałam udział, otaczałam się dziewczynami o dość egzotycznej urodzie: Miss Japonii, Miss Indii, Miss Madagaskaru i wśród nich ja – szarooka blondynka o jasnej karnacji 🙂 Miss Intercontinental był spokojnym konkursem, podczas którego poza próbami choreograficznymi i spotkaniami miałyśmy również czas na odpoczynek na plaży, posmakowanie kuchni oraz babskie pogaduchy.

Przez to, że sama miałam okazję być na konkursach międzynarodowych, teraz znacznie łatwiej przychodzi mi komunikacja z finalistkami konkursu Miss Supranational oraz jego organizacja.

Niestety bohaterki bajek, aby dotrzeć do szczęśliwego zakończenia, muszą zwykle pokonać różne przeciwności. Również życie Miss Polski nie składa się wyłącznie z samych plusów.

Plusy tytułu to ciągłe podróżowanie i poznawanie nowych ludzi. Zaraz po otrzymaniu korony nawiązałam współpracę z agencją modelek w Hamburgu. Mój pierwszy wyjazd za granicę miał miejsce w maju, potem następny na konkurs do Chin i tak już było przez kolejne dwa lata po konkursie. Uwielbiałam takie życie na walizkach. Zdarzały się jednak momenty, że tęskniłam za rodziną, przyjaciółmi. Niekiedy musiałam zrezygnować z planów prywatnych, bo pojawiał się wyjazd. Szczęście, że mam prawdziwych przyjaciół, którzy mnie dopingowali w takich momentach.

Zdarzało się poza tym, że na forach, stronach internetowych widziałam nieprzyjemne komentarze odnośnie mojej osoby. Nigdy jednak nie brałam tego zbytnio do siebie. Każdy ma inny gust i upodobania. Jednym podoba się zielonooka blondynka, innym piwnooka brunetka – nigdy nie będzie tak, że wszyscy będą zadowoleni z werdyktu. Trzeba wyciągnąć wnioski z konstruktywnej krytyki, a złośliwe komentarze obrócić w żart i robić swoje. Często na studiach zdarzało się, że podczas imprezy słyszałam komentarze „Patrz, to ta Miss” 🙂 Przez to początki znajomości często bywały trudne. Zawsze jednak przychodził moment podczas tej imprezy, że nowopoznane osoby podchodziły do mnie i mówiły: „Hej, Ty jesteś normalna” – to chyba najlepszy komplement jaki można było wtedy usłyszeć. 🙂

Życie Miss ma to do siebie, że jest krótkie, jak życie motyla. Trwa rok, czasem odrobinę dłużej. Późnej przychodzi chwila, gdy trzeba przekazać tytuł następczyni i wrócić do szarej rzeczywistości. Jak teraz, z perspektywy tych kilku lat, Ola postrzega konkurs Miss Polski? Czy dał jej to, czego oczekiwała? Czy był tylko niewiele znaczącym epizodem, czy jakoś wpłynął na jej życie? Czy  warto wziąć w nim udział? 

Oczywiście, że warto. Udział w konkursie Miss to nie tylko korona i nagrody, ale możliwość poznania nowych ludzi, podróżowania. Otwierają się zupełnie nowe horyzonty, które często zmieniają nasze podejście do życia. To, co ja mogę doradzić dziewczynom, które „chcą, ale…”, to że warto próbować. Nie można zamknąć się w domu tylko dlatego, że boimy się co reszta o nas pomyśli. Ważne jest realizowanie swoich zamierzeń – to naprawdę fajne 🙂 

Teraz mogę powiedzieć, ze swojej perspektywy, że konkurs dał mi dużo więcej, niż oczekiwałam. Podróże, sesje zdjęciowe, praca w modelingu, telewizja, ale przede wszystkim poznałam wartościowych ludzi, z którymi utrzymuję kontakt do dziś. Konkurs uświadomił mi także, że warto próbować i realizować swoje marzenia.

Od momentu, w którym otrzymałam koronę Miss Polski, minęło osiem lat, a ja nadal jestem związana z tym konkursem. Przez ten czas pracowałam w wielu firmach wspomagając od czasu do czasu konkurs swoją obecnością na różnych eventach i galach. W końcu zdecydowałam się na stałą współpracę z Biurem Miss Polski i od roku pracuję jako Project Menager. Bardzo lubię charakter tej pracy, bo wiąże się ona z wyjazdami i możliwościami, jakich nie miałam pracując w innych branżach.

Obecnie na stałe mieszkam w Warszawie. Jestem ogromną fanką jednośladów – sama jeżdżę na motocyklu i skuterze 🙂 W międzyczasie próbowałam swoich sił jako prezenterka biorąc udział w konkursie Dzień Dobry TVN, odhaczałam kolejne punkty na mapie z miejsc koniecznych do odwiedzenia. W marcu tego roku odbyłam kolejną podróż, o której marzyłam – Tajlandia. Mam 
jeszcze wiele pomysłów, które będę chciała zrealizować 🙂 

Jak widać warto mieć marzenia i warto je spełniać. Wystarczy odrobina odwagi, żeby przeżyć naprawdę bajkowy rok, tak, jak Aleksandra Ogłaza.