Joanna Drozdowska – Miss Polonia 2001; reprezentantka Polski na konkursach Miss World 2001 i Miss Universe 2002.
Wywiad przeprowadzony przeze mnie dla oficjalnej strony konkursu Miss Polonia w kwietniu 2009 roku.
Taka jak koleżanki
W 2001 roku miałam 22 lata, uczęszczałam do Studium Farmaceutycznego w Szczecinie z myślą o tym, iż będę kontynuować naukę w tym kierunku. Chciałam posiadać własną aptekę, a nawet całą ich sieć. Myślę, że byłam normalną, spontaniczną i wesołą dziewczyną, nie różniącą się specjalnie od koleżanek – no może kręconymi włosami. Już wtedy brałam udział w konkursach piękności o mniejszej randze-Miss Miedwia, Miss Rewala, czy Miss Bałtyku. Interesowałam się modą, stylizacją, dlatego też współpracowałam z jedną z agencji modelek, która organizowała pokazy mody i sesje zdjęciowe. Jednak nie myślałam poważnie o pracy w show biznesie. Miałam inne plany na przyszłość.
Droga do korony
Moja droga do finału Miss Polonia 2001 była podobna, jaką miały moje koleżanki i konkurentki. Często jesteśmy namawiane przez rodzinę lub znajomych. Ale ostateczne decyzje należą do nas. Tak więc podjęłam decyzję o starcie w konkursie i poszłam na casting do wyborów Miss Pomorza Zachodniego. Zakwalifikowałam się do finału tego konkursu. Usłyszałam wtedy różne uwagi na mój temat, że owszem jestem piękną dziewczyną, ale nie mam słowiańskiej urody, więc nie mam szansy na wygraną. I to się sprawdziło, zostałam II Wice Miss Pomorza Zachodniego i Miss Mediów. Dzięki temu sukcesowi otrzymałam tzw. zieloną kartę umożliwiającą mi udział w dalszych etapach konkursu Miss Polonia 2001, aż w końcu znalazłam się wśród 16. finalistek tych wyborów.
W 2001 roku konkurs był organizowany po raz pierwszy przez Telewizję TVN w Krakowie. W związku z tym również TVN zorganizował nam zgrupowania przedkonkursowe. Pierwsze odbyło się na Krecie. Była tam z nami cała ekipa, między innymi stylista Tomasz Jacyków, wizażyści, fotograf i prowadzący Olivier Janiak. W czasie tego zgrupowania odpoczywałyśmy, a także nagrywałyśmy wizytówki. Zwiedzałyśmy piękne zakątki Krety, jadałyśmy w dobrych restauracjach itp.
Następnie całą wybraną 16. finalistek pojechałyśmy na 10 dni do pięknego Krakowa. Tam już były konkretne przygotowania do gali wyborów Miss Polonia. W dobrych rękach wspaniałych tancerzy i choreografów uczyłyśmy się układów scenicznych. Chodziłyśmy na siłownię. Wizażyści i styliści oraz fryzjerzy zadbali o to, aby wykonać próbne makijaże, fryzury i dopasować odpowiednie ubrania. W wolnym czasie zwiedzałyśmy Kraków i jadłyśmy pyszne obiady w najwspanialszych restauracjach na krakowskim rynku. Dziewczyny nie dbały o linię, nie myślały o diecie, jadły i niczym się nie przejmowały. Najlepszy przykład – odwiedziłyśmy m.in. restaurację o nazwie „Chłopskie jadło” i jak sama nazwa wskazuje zaserwowano nam tam bigosy, golonki, pierogi, chleb ze smalcem na przystawkę. To było niezłe – wtedy się śmiałyśmy, jak będziemy wyglądać po 10 dniach takiego obżarstwa.
Bardzo miło wspominam oba te zgrupowania.
W 2001 r. po raz pierwszy zmieniono jedną z głównych zasad konkursu. Miss Polonia nie wybierali jurorzy, tylko widzowie przed telewizorami wysyłając sms-y. W związku z tym, że Miss Polonia zostałam dzięki głosom telewidzów, a nie jurorów, uniknęłam później tradycyjnych plotek o „ustawionym” werdykcie.
Piękny i trudny rok panowania
Może to co powiem, jest banalne, ale do wyborów krajowych podeszłam na luzie, bez stresu. Potraktowałam je jako wielką niezapomnianą przygodę. Jednak po nałożeniu mi korony Miss Polonia na głowę wszystko się zmieniło. Był to wyjątkowy, niepowtarzalny rok, który otworzył mi wiele drzwi do sukcesu. Zdobycie tytułu Miss Polonia jest to zaszczyt i wielka odpowiedzialność reprezentowania Polski w świecie.
Po roku „królowania” mam wiele pamiątek, należą do nich: zdjęcia, plakaty, biżuteria Svarovskiego, żółty rower górski, sukienki, buty, gazety, dwie duże kroniki, które zrobiłam sama ze zdjęciami i recenzjami z wyborów międzynarodowych i nie tylko, no i oczywiście samochód Hyundai Coupe, którym cały czas jeżdżę i który spisuje się świetnie. Pozostały również niezapomniane wspomnienia oraz wrażenia z tej przebytej drogi, która doprowadziła mnie do sukcesu, niesamowitych miejsc, które zobaczyłam, ludzi różnej rasy, których poznałam, ich kultury, życia. Były to widoki cudowne, cieszące oko. Były też smutne wrażenia w domach dziecka, hospicjach i myśl, że jestem bezradna wobec ludzkiego nieszczęścia.
Jeśli chodzi o otoczenie, to po wyborach przybyło mi znajomych. Były wśród nich osoby, które dawały mi wyrazy szacunku, podziwu, ale były też takie, które poddawały mnie osądom, krytyce, plotkom i fałszywym oskarżeniom. Dzięki zdobyciu korony i tytułu Miss Polonia stałam się odporniejsza, silniejsza. Rok panowania ukształtował we mnie poglądy na życie, nauczył samodzielności. W czasie panowania musiałam się zmierzyć z różnymi sytuacjami zarówno miłymi, jak i nie.
Jeżeli chodzi o negatywne aspekty popularności – stres, niesprawiedliwą często krytykę, plotki, natarczywych wielbicieli, to myślę, że dawałam sobie radę. Po prostu nie przejmowałam się zbytnio i robiłam, co do mnie należało. Ludzie lubią krytykować innych, ale niewielu z nich ma odwagę wyjść na scenę i samemu poddać się krytyce. Dlatego też nie brałam do siebie niemiłych uwag i nie przejmowałam się niemiłymi sytuacjami. Mówiłam wtedy: co cię nie zabije – to cię wzmocni.
Wiedziałam, że część dawnych znajomych się wykruszy i że dojdą nowi. Wiedziałam też, że zazdrośni będą mnie obgadywać, chociaż mnie nie znają, ale wiedziałam też, kim ja jestem i co sobą reprezentuję. Jakie wartości są bliskie memu sercu i co w życiu jest priorytetem.
Konkursy międzynarodowe, czyli na podbój świata
Byłam zaproszona do wzięcia udziału w wyborach Miss World, które odbywały się w Sun City w RPA. Kraj ten należy na pewno do najpiękniejszych miejsc na Ziemi, które miałam okazję zobaczyć. Nie zapomnę widoków z helikoptera lecącego nad oceanem i widoku pływających orek, cudownej i bujnej roślinności, zmienności ukształtowania terenu oraz safari, które nam zorganizowano.
Odwiedziłam również Amerykę Południową i Puerto Rico. Odbywał się tam konkurs Miss Universe, w którym także reprezentowałam Polskę. Puerto Rico to również piękna, malownicza i niezapomniana wyspa zamieszkana przez wspaniałych ludzi. Chyba nie ma miejsca, spośród tych, które zobaczyłam na świecie, które by mnie swoim urokiem nie zachwyciło. Każde z tych miejsc jest inne i niepowtarzalne. Jedyne co mnie zasmuca to widok głodu, chorób, biedy. To właśnie wobec takich problemów potrzebna jest pomoc nie tylko panujących królowych piękności, ale każdego człowieka.
Na konkurs Miss Świata nie byłam dość przygotowana. Brak odpowiednich kreacji odbił się głośnym echem w Polsce. Sukienka, którą na finałowe wyjście podarowała mi Ewa Minge była piękna, ale nie była odpowiednia na gorący afrykański klimat. Przykro było słyszeć, kiedy na temat mojej kreacji w prasie i telewizji wypowiadali się inni polscy projektanci mody. Mieli wiele do powiedzenia, łatwo im przychodziło krytykowanie cudzych projektów, ale sami nie zaangażowali się w tą sprawę i nie przedstawili własnych propozycji na galę Miss World. Brakowało mi wielu podstawowych rzeczy, a najbardziej przeszkadzało to, że byłam sama. Dziewczynom dosyłano w trakcie zgrupowania stroje, przygotowano im drobne prezenty, które rozdawały pomiędzy sobą. Posiadały wizytówki ze swoim zdjęciem itp. Przed finałem przybyli ich menedżerowie, styliści, opiekunowie, rodzina. Ja byłam sama i sama musiałam sobie ze wszystkim radzić. Wybory Miss Świata to było dla mnie wielkie wyzwanie, wielki stres. Pomimo tego cieszę się, że miałam okazję być w tak pięknych miejscach, choć przecież nie o zwiedzanie chodzi na międzynarodowych konkursach piękności!
Myślę, że Polki mogłyby zajmować lepsze miejsca w konkursach międzynarodowych, gdyby organizatorzy bardziej przygotowywali je wizualnie, jak i psychicznie. Organizatorzy powinni korzystać z naszych uwag i doświadczeń, które przywozimy ze świata i wyciągać wnioski. Dziewczyny przygotowujące się do startu w międzynarodowych wyborach Miss powinny zwrócić uwagę nie tylko na własną urodę, figurę czy sposób poruszania się, ale też na urok osobisty, wdzięk, powab, na to, co mają do powiedzenia. Nie powinny powtarzać formułek o „ulepszaniu”świata, ale mówić coś od siebie-coś, co płynie z głębi serca.
Tak naprawdę jednak myślę, że nie mamy najmniejszego wpływu na wybory jurorów. Każdy z nich ma swoje spojrzenie na kandydatki do tytułu. Ale mimo wszystko chyba nie tylko uroda, figura i sędziowski gust decyduje o sukcesie w międzynarodowym konkursie piękności. Jeszcze jak sięgam pamięcią w wyborach Miss World czy Miss Universe w Top 10 są ciągle przedstawicielki tych samych krajów z minimalną zmianą od czasu do czasu. Mam czasami wrażenie, że w końcowy werdykt w tych konkursach wkrada się trochę polityki. Takie jest moje zdanie.
Joanna dzisiaj
Dzisiaj mieszkam w Warszawie, życie pokierowało mnie jednak innymi drogami niż zamierzałam. Miałam inne plany zawodowe, a po zdobyciu korony Miss Polonia moja droga życiowa poszła innym torem. Życie postawiło przede mną inne zadania. Zajęłam się pracą w show biznesie. Chociaż jestem dalej tą samą Joasią co przed laty, to jednak o parę lat starszą i bardziej doświadczoną. W międzyczasie ukończyłam Wydział Prawa i Administracji na Uniwersytecie Szczecińskim. Posiadam własną agencję modelek. Założyłam też Klub „M jak Miss”, który zrzesza dziewczyny ze wszystkich konkursów piękności. Bierzemy udział w imprezach charytatywnych, pomagamy zdobyć pieniądze na rzecz potrzebujących. Inauguracja działalności klubu odbyła się w Żywcu, gdzie gościem specjalnym była arcyksiężna Maria Krystyna Habsburg. Na terenie Żywieckiego Parku Zamkowego Habsburgów posadziłyśmy drzewka upamiętniające naszą wizytę. Sama pracuję jako modelka i fotomodelka, prowadzę własną firmę. Wolnego czasu mam bardzo mało, a jeżeli już jest, to lubię spędzać go w plenerze. Lubię wszelkiego rodzaju sporty na świeżym powietrzu, np. spływy kajakowe, wycieczki rowerowe, zwiedzanie ciekawych miejsc. Będąc na miejscu w Warszawie chodzę na basen, siłownię, spacery. Czy się zmieniłam? Myślę, że z czasem stałam się osobą bardziej odpowiedzialną, mocno stąpającą po ziemi, spełniającą swoje plany i marzenia. Nauczyłam się pewności siebie. Robię to, co sprawia mi satysfakcję.
Oczywiście nadal oglądam wybory Miss Polonia. Czasem nawet zasiadam w różnych konkursach w jury.
W tym roku konkurs Miss Polonia świętuje swoje 80-cio lecie. To piękna rocznica. Konkurs Miss Polonia to długa historia z tradycjami. Organizatorom życzę samych sukcesów w ulepszaniu tej kwitnącej idei, rozwijania konkursu Miss Polonia na miarę konkursów światowych. Priorytetowym życzeniem jest, aby ponownie Polka na arenie międzynarodowej otrzymała koronę i tytuł najpiękniejszej. Życzę powodzenia!
MissStory 