Emilia Chrulenko

Emilia Chrulenko jest, jak sama o sobie mówi, zwykłą dziewczyną pochodzącą z małej miejscowości Pieńsk (powiat zgorzelecki) i wychowaną w licznej rodzinie. Obecnie rozpoczyna studia na Uniwersytecie Wrocławskim na kierunku: filologia angielska (II st.- studia magisterskie). Od dziecka interesuje się muzyką. Już jako mała dziewczynka występowała na scenie. Kocha śpiewać i koncertować. Jest absolwentką szkoły muzycznej. Gra na gitarze klasycznej i fortepianie. Jej sposobem na oderwanie się od problemów, czy po prostu formą relaksu jest muzykowanie. Jest osobą lubiącą żyć intensywnie – kocha podróże, sport na świeżym powietrzu i wycieczki górskie. Nieustanna potrzeba działania sprawia, że chwyta się różnych pasji, nawet tych ryzykownych, a należy do nich Fire-show (teatr ognia). Nie boi się nowych wyzwań, wręcz je uwielbia. Współpracując z Domem Kultury w Pieńsku, czynnie bierze udział w kulturowych wydarzeniach swojego powiatu. Jest osobą radosną i pomocną, która nie lubi stać w miejscu i pragnie się ciągle rozwijać. Chce się uczyć i zdobywać doświadczenie. Jej największym marzeniem zawodowym jest prowadzenie wiadomości telewizyjnych. Pragnie być szczęśliwa i czuć, że jest potrzebna.

Zawsze uważała, że konkursy piękności to nie jej bajka – pewnie z powodu braku wiary, że dziewczyna z tak małej miejscowości może w nich coś osiągnąć. 

Wiele osób powtarzało mi: „Jesteś wysoka, naturalna i masz ciekawą urodę. Nadajesz się na modelkę”. Jednak zawsze podchodziłam z dystansem do tego typu wypowiedzi. Do pierwszego kroku w wyborach Miss namówiła mnie moja młodsza siostra. Chęć doznania czegoś nowego i spróbowania swoich sił na totalnie obcym gruncie spowodowało, że się odważyłam, gdyż głównym motywatorem wszystkich moich działań jest chęć rozwijania się i zmagania z nowymi wyzwaniami. Po licznych lokalnych konkursach postanowiłam spełnić swoje kolejne marzenie i wziąć udział w najbardziej prestiżowym konkursie piękności – Miss Polski. Już sam tytuł Miss Dolnego Śląska jest dla mnie ogromnym wyróżnieniem. Wszystko potoczyło się tak szybko, że nie zastanawiałam się nad tym, jak daleko doszłam. Dopiero teraz uświadamiam sobie wagę tego wydarzenia i mam nadzieję, że godnie będę reprezentować swój region w ogólnopolskim finale.

Do korony Miss Polski, a później być może Miss World już tak blisko. Marzy o nich wiele dziewcząt, udaje się je zdobyć bardzo nielicznym. Jaka jest recepta Emilii? W jaki sposób chce przekonać najpierw ogólnopolskie, a później najodpowiedniejszą kandydatką do tego zaszczytu?

Miss jest postrzegana nie tylko jako symbol piękna, ale przede wszystkim powinna być wzorem do naśladowania. Uroda jest ulotna, ale nasze zachowanie i postawa powinno być nieskazitelne i niezmienne. Poznanie prawdziwego piękna jest uwarunkowane rozmową z kandydatką, co daje możliwość poznania jej i dostrzeżenia tego, co powinna mieć przyszła Miss Polski. Mam nadzieję, że będzie ku temu okazja. Każdy tytuł wiąże się z odpowiedzialnością. Uważam, że moim walorem jest silna osobowość, stałe przekonania, chęć rozwijania się, bezkonfliktowość i komunikatywność. Jestem duszą artystyczną obytą ze sceną i publicznością. Z pewnością studia lingwistyczne (filologia angielska) spowodowały, że z chęcią i łatwością uczę się języków. Póki co angielskiego, niemieckiego i podstaw francuskiego. Te wszystkie atuty powodują, że jest mi łatwiej odnaleźć się w świecie. 

Jednym z minusów bycia Miss Polski i związanej z tym popularności, jest narażenie na krytykę. Jaki jest sposób Emilii na internetowych hejterów?

Krytyka jest zawsze potrzebna, byle była konstruktywna i podparta dobrą argumentacją. Niestety wiele osób ponoszą emocję. Piękno to pojęcie względne, ale konkursy Miss to nie tylko sprawa urody, ale także osobowości, pasji i intelektu. Jestem silną osobą, więc staram się nie przyjmować wszystkimi negatywnymi opiniami. Wiem, czego chcę od życia i staram się realizować oraz spełniać swoje pasje i marzenia. Wszystko, co robię, chcę by przynosiło mi i moim bliskim radość. W świecie mody i konkursów piękności jestem ceniona za moją ‚nietypową’ urodę, a przede wszystkim charakter. Krytyczne wypowiedzi w większości mnie motywują do dalszej pracy. Wierzę w to, że nowo poznane osoby odbierają mnie pozytywnie i cenią moją osobowość. Oprócz krytyki spotyka mnie wiele miłych słów ze strony mieszkańców mojej miejscowości i osób, których wcześniej nie znałam. Cudowne jest to, że są ludzie, którzy wspierają jakiekolwiek działania młodych osób z mojego regionu – to jest bardzo motywujące.